( 80 ) 



zich eerst pas gestrekt hebben, vertoonen dit. Elke ruwe be- 

 handeling der ranken doet deze topkrulling ontstaan; vandaar, 

 dat men bij proeven met deze ranken steeds uiterst voorzichtig 

 te werk moet gaan. Ranken, in den tuin afgesneden en naar 

 het laboratorium gebracht, maken tengevolge daarvan veelal 

 reeds topkrullingen. Ranken van kamerplanten, die men om 

 ze te meten aan een maatstaf legt, vertoonen hetzelfde. Bij 

 vele proeven is deze topkrulling een gewoon en onvermijdelijk 

 verschijnsel, wanneer n. 1. de inrichting der proef het onmoge- 

 lijk maakt, een aanraking der rank met andere voorwerpen te 

 vermijden. 



De omstandigheid, dat de epinastische beweging bij onze 

 ranken aan de basis begint, maakt, dat er nooit gevaar bestaat 

 deze beide verschijnselen, waarvan het eena door prikkeling ont- 

 staat en het andere niet, met elkander te verwarren. 



Yoor een juiste beoordeeling van de proeven, die ik in de 

 volgende hoofstukken zal beschrijven, is het noodig, met den 

 anatomischen bouw en de physiologische eigenschappen onzer 

 ranken ten minste in hoofdzaken bekend te zijn. Daarom wensch 

 ik deze ranken hier uit dit oogpunt nader te beschouwen, en 

 achtereenvolgens te behandelen : de anatomie, de inwerking van 

 zoutoplossingen en de verschijnselen der weefselspanning. Zoo 

 niets omtrent den ouderdom gezegd wordt, bedoel ik die periode 

 van ontwikkeling, in welke de ranken recht zijn. 



De anatomische beschrijving der ranken begin ik met den 

 steel. Deze is op dwarsdoorsnede bijna cirkelrond, doch aan 

 de bovenzijde een weinig afgeplat; hij is inwendig hol, de 

 holte heeft denzelfden vorm als de omtrek. In het wijdcellige 

 parenchymatische weefsel vertoonen zich 6 vaatbundels en 6 on- 

 derhuidsche collenchymstrengen, die zoo geplaatst zijn, dat telkens 

 een collenchymstreng en een vaatbundel op denzelfden straal 

 staan. Aan de voorzijde vindt men er drie, dichter bij elkan- 

 der, één in het midden en twee aan de beide randen der voor- 

 zijde ; de drie overigen staan op gelijke afstanden aan den omtrek 

 verdeeld. Elke vaatbundel bestaat uit een klein xyleem en twee 

 groote phloëem-bundels, waarvan de een e ovaal, de andere peri- 

 pherisch geplaatst is, gelijk dit bij de Gucurbitaceeën het geval 

 pleegt te zijn. Het xyleem is steeds zwak ontwikkeld en bevat 



