( 81 ) 



eenige weinige ring- en spiraal vaten ; een vaatbundelscheede is 

 niet aanwezig. 



De stevigheid van den steel berust dus voor een deel op de 

 collenchymstrengen ; de buigzaamheid is naar alle zijden ongeveer 

 even groot. 



Vergelijken wij hiermede het onderste niet prikkelbare ge- 

 deelte van de takken der rank, en kiezen wij daartoe de basis 

 der hoofdrank, eenige c.M. boven het punt, waar de zijranken 

 ontspringen. De doorsnede is hier reeds veel duidelijker bila- 

 teraal ; de bovenkant is min of meer gleufvormig uitgehold en 

 scherp afgescheiden. Ook ontbreken in het midden van den bo- 

 venkant de vaatbundel en de collenchvmstreng, die wij op deze 

 plaats in den steel vonden. Overigeus vinden wij dezelfde vaat- 

 bundels en collenchymstrengen terug, alleen zijn die, welke aan 

 de achterzijde liggen, hier veel dichter bij elkander geplaatst ; 

 ook hierdoor is het onderscheid tusschen voor- en achterzijde 

 veel scherper gemarkeerd dan in den steel. De rank is hier 

 niet hol; het centrale parenchym zeer grootcellig, het periphe- 

 rische meer kleincellig. De vaatbundels hebben geen vaatbun- 

 delscheeden of collenchymstrengen, en slechts eea zwak xyleem. 



Een weinig hooger komen de drie collenchymstrengen dei- 

 achterzijde nog dichter bijeen, en versmelten weldra geheel 

 met elkander tot een breeden, den geheelen achterkant bedekkenden 

 band; deze blijft dan tot aan den top der rank. 



Nog iets hooger komen de drie vaatbundels der achterzijde 

 dichter en dichter bij elkander, en spoedig versmelten hun pe~ 

 ripherische phloëembundels tot een weefsellaag, die overal tegen 

 den collenchymband aanligt; nergens vindt men tusschen beiden 

 nog parenchym. De xyleembundels en inwendige phloëemdeelen 

 blijven geïsoleerd. 



Op dezelfde hoogte ondergaat ook de bovenzijde veranderin- 

 gen; zij wordt breeder, de beide hoeken treden met hunne col- 

 lenchymlijsten sterker vooruit, de vaatbundels onder deze worden 

 zeer zwak en komen dichter onder het collenchym te liggen ; ze 

 bevatten in het xyleem nog maar een paar spiraal- en ringvaten. 



Bij al deze veranderingen is de rank zelf veel platter gewor- 

 den, zoodat zij in het bovenste, prikkelbare deel omstreeks 

 eens zoo breed als dik is. 



VERST,. EN MEDED. AFD. NATUURK. 2de REEKS. DEEL XV. 6 



