( 83 ) 



Bij alle krommingen van de ranken van Sicyos, zoowel de 

 epinastische als de prikkel-bewegingen, ondergaan het collenchym 

 en de vaatbundels der achterzijde slechts geringe verandering in 

 lengte; deze verandering is nu eens een verlenging, dan weer 

 een verkorting. Daarentegen verlengen zich altijd alle cellen 

 van het parenchym, alsmede de vaatbundels en collenchym- 

 strengen der bovenzijde. De oorzaak der kromming zetelt dus 

 klaarblijkelijk in de bovenzijde ; phloëem en collenchym der on- 

 derzijde spelen daarbij een ondergeschikte rol en gedragen zich 

 waarschijnlijk slechts passief. 



In ons Ve hoofdstuk zullen wij hierop verder bouwen, en ons 

 de vraag voorleggen, of de krommende oorzaak in het paren- 

 chym, dan wel in de vaatbundels of collenchymstrengen der 

 bovenzijde te zoeken is. 



Nog een enkel woord omtrent de haren. Lange spitse haren, 

 en lange en korte klierharen vindt men op het onderste deel 

 der rank vrij veel, naar boven toe worden zij zeldzamer ; het 

 prikkelbare deel der rank schijnt geheel onbehaard te zijn. 



Inwerking der zoutoplossingen. Om de vraag te beant- 

 woorden, bij welke concentratie der zoutoplossing de cellen der 

 ranken plasmolytisch worden en haar turgor verliezen, heb ik 

 deels de cellen zelven in zoutoplossingen van verschillende con- 

 centratie onderzocht, deels de verkorting gemeten, die ranken 

 in oplossingen van verschillende sterkte vertoonen. 



Voor de eerste proef werden ranken in chloornatri urn-oplos- 

 singen van 4—8 pCt. gebracht en na drie uren mikroskopisch 

 onderzocht. De resultaten zijn de volgende : 



I. In Na Cl van 4 pCt. In alle cellen der epidermis was 

 het protoplasma van beide einden ver terug getrokken, aan de 

 zijwanden nog breed verbonden. In het parenchym waren tal- 

 rijke cellen min of meer plasmolytisch ; het protoplasma was plaat- 

 selijk van de eind- of zijwanden geïsoleerd, nergens geheel vrij. 



II. In Na Cl van 5 pCt. Epidermis als in 4 pCt. In 

 het parenchym in de meeste cellen het protoplasma volkomen 

 van den celwand geïsoleerd, vrij in de celholte liggende. 



III. In Na Cl van 6 pCt. Zoowel in de epidermis als in 



het parenchym in alle onderzochte cellen het protoplasma alzij- 



dig van den wand geïsoleerd. 



fi* 



