( 99 ) 



danig in aanraking waren gekomen, dat ze het hadden kunnen 

 omvatten. Eenige malen had ik zulke ranken tijdens de epi- 

 nastische beweging den top tegen den stengel of een blad 

 zien drukken ; dit had geen omslingering van het aangeraakte 

 voorwerp, maar wel een omkeering in de richting der epinasti- 

 sche schroefwindingen tengevolge gehad. Deze ranken werden 

 afgeknipt, haar windingen geteld, en als ze een keerpunt had- 

 den, werden de windingen onder en boven afzonderlijk geteld. 

 Onvolledige windingen aan den top werden bij N°. 5 afzon- 

 derlijk geteld. Bij de plasmolyse veranderde het aantal der 



windingen 



als volgt: 









Vóór de plasmolyse. 



Na 1 uur. 



Na 5 uur. 



N°. 1. 



#/t 



47* 



47* 



// 2. 



«V* 



3 



3 



// 3. 



17* + 1272 



17* + "7* 



17*+1 '7a 



// 4. 



»V« + ?7é 



37a + 6 7* 



37a + 67a 



// 5. 



5 + 6 



5 + 6 



+ 6 



// 6. 



87a 



«7a 



87a 



// 7. 



87a 



87a 



87a 



De beide eerste ranken zijn zijranken, vandaar het geringe 

 aantal windingen ; de drie volgende hadden een keerpunt, door 

 het teeken -f- aangegeven ; van N°. 5 zijn de losse windingen 

 aan den top niet medegerekend ; deze bedroegen 2 x / 4 en ver- 

 minderden zich tot op 3 / 4 . 



Deze proef leert ons, dat oude ranken door plasmolyse haar 

 windingen slechts weinig, zeer oude in 't geheel niet verliezen. 

 Daartusschen komen toestanden voor, waarin de windingen aan 

 de basis niet, die aan den top nog wel verminderen. 



Conclusiën. 



1°. Tijdens den aanvang der epinastische windingen wordt 

 de rechte top door plasmolyse gebogen, met de bovenzijde con- 

 caaf; de turgoruitrekking is dus aan de bovenzijde grooter dan 

 aan de onderzijde. 



2°. De epinastische windingen gaan in den beginne geheel, 

 later ten deele, eindelijk in het geheel niet meer, door plasmo- 

 lyse verloren. 



