( 106 ) 



epinastische krommingen bij afwezigheid van prikkels zouden 

 doen. 



Talrijke ranken, die vóór korteren of langeren tijd een steun- 

 sel omwonden hadden, werden met dit steunsel afgesneden en 

 uit den tuin in het laboratorium gebracht, waar ze terstond in 

 de zoutoplossing kwamen. Hier werden ze eerst na 20 uur 

 weer onderzocht. Alleen de windingen tusschen basis en steun- 

 sel, niet de om het steunsel gemaakten, werden geteld ; de ligging 

 van keerpunten is door het teeken + aangegeven; het eerste 

 cijfer is het aantal windingen tusschen de basis en het eerste 

 keerpunt. Het aantal windingen bedroeg : 



N°. 





Vóór de plasmolyse. 



Daarna. 



1. 



2 



iVi 



2. 



*7» 



V« + i 



3. 



2 + 2 



Va + 1 



4. 



5 + 11 



4 + »V» 



5. 



10 + 9 



7 + 6 



6. 



11 + 12 



10Vt+U 



7. 



6V2 + 6 + 2 + 2 



6V, + 6 + IV, + 2 



8. 



3 + 3 



«Va + «V» 



9. 



1+5+4 



Vi + * + * 



10. 



6l/ 8 + *!/» + ! 



8V?+7V a + l 



11. 



7 + 9 + lV 3 + 8 + 8 



7 + 9 + li/» + 8 + 8 



12. 



14i/ 2 +17 



Uyi + i7 



13. 



87s + 8V2 



8Vi"+8Vi 



N°. 1 — 4 waren jonge, N°, 5 — 9 oudere, N°. 10 — 13 zeer 

 oude ranken. Men ziet dat in N°. 1 — 4 het aantal windingen 

 door plasmolyse geringer geworden is ; de windingen zelven waren 

 daarmede overeenkomstig wijder geworden. In de oudere ran- 

 ken N°. 10 — 13 is het aantal windingen door de plasmolyse 

 niet veranderd. 



Conclusiën. 



1°. Geringe krommingen om steunsels gaan door plasmolyse 

 geheel verloren ; de rank kromt zich met de bovenzijde concaaf 

 als of zij niet geprikkeld ware. Zulke krommingen berusten 

 dus geheel op turgoruitrekking. 



