(112) 



ner proeven eenige meer algemeene beschouwingen te laten 

 voorafgaan. 



Onderzoeken wij in de eerste plaats den graad van waar- 

 schijnlijkheid van een vermindering van den weerstand der uit- 

 gerekte weefsels, dus van een vermindering der elasticiteit, ge- 

 paard met een toeneming der rekbaarheid. 



Deze zijn in onze ranken de epidermis, het hypodermale col- 

 lenchym en de vaatbundels der bovenzijde ; in talrijke groeiende 

 plantendeelen voegt zich daarbij nog, als een zeer belangrijke 

 factor, de vaatbundelscheede. Om eenigszins snelle krommingen 

 te kunnen verklaren, zou men in het aangenomen geval moeten 

 veronderstellen, dat al deze organen gelijktijdig rekbaarder werden : 

 een hypothese, die zonder twijfel zeer onwaarschijnlijk is. Wil 

 men slechts in één der genoemde organen de rekbaarheid laten 

 toenemen, dan zou dit orgaan in verschillende gevallen een 

 ander moeten zijn. In de ranken van Sicyos ligt de hoofd- 

 weerstand klaarblijkelijk in het hypodermale collenchym; vele 

 groeiende organen bezitten geen collenchym. Meestal biedt de 

 vaatbundelscheede den meesten weerstand tegen de uitrekking; 

 deze ontbreekt bij Sicyos. In de bladen van Allium Cepa is 

 het volgens hofmeister alleen de epidermis, die bij de geotro- 

 pische krommingen een weerstand biedt. Men zou deze voor- 

 beelden gemakkelijk kunnen vermeerderen, en aantoonen, dat voor 

 elk der passief gerekte weefsels er gevallen te noemen zijn, 

 waarin het, zoo niet alleen, dan toch bijna uitsluitend het weer- 

 stand biedende orgaan is. In elk dezer weefsels zou das nood- 

 zakelijkerwijze de rekbaarheid door de inwerking van prikkels 

 moeten kunnen toenemen. 



Plaatsen wij hier tegenover het andere geval, en nemen wij 

 aan, dat de uitrekkende kracht der actieve deelen toeneemt. 

 Als zoodanig treedt in alle groeiende deelen alleen het paren- 

 chym op ; alleen dit heeft, in vergelijking met de andere weef- 

 sels, een zeer krachtig uitzettingsvermogen. In de veronder- 

 stelling, dat de uitzettende kracht bij de groeikrommingeu 

 toeneemt, verkrijgen wij dus voor alle gevallen eenzelfde en zeer 

 eenvoudige oorzaak. 



De prikkelbewegingen der ranken van Sicyos vinden onder 

 gunstige omstandigheden uiterst snel, soms plotseling plaats. Is 



