( 11» ) 



kan eerst in het volgende hoofdstuk worden beschreven, thans 

 wensch ik alleen het feit door eenige proeven te doen kennen. 

 Wij zullen weldra zien van welk belang dit feit voor de oplos- 

 sing der gestelde vraag is. 



In de eerste plaats herinner ik aan de reeds vroeger, p.. 86, 

 beschreven proeven over den groei van ranken in 1 pCt. zout- 

 oplossing, waarbij de toppen der ranken zich tengevolge der 

 herhaalde metingen in talrijke enge windingen oprolden. 



Yerder heb ik een proef genomen op de wijze als op de beide 

 vorige bladzijden voor I en II is beschreven, doch de rank niet 

 zoo voorzichtig behandeld als in die proeven. Zij krulde zich 

 dientengevolge in het zout in 20 minuten in l 3 / 4 winding op. 



Eindelijk heb ik herhaaldelijk ranken volgens het mediaan- 

 vlak overlangs doorgesneden en in I pCt. zoutoplossing gebracht. 

 Dit had steeds een oprolling der jongste deelen in zeer enge 

 windingen tengevolge, waarbij telkens de bovenkant der halve 

 rankstukken den convexen kant der windingen innam. Voor het 

 doorsnijden, moesten de ranken op de onderzijde plat gelegd 

 worden ; dit was de oorzaak van den prikkel. 



Topkrulling van geheele ranken, die in 1 pCt. chloornatrium 

 bewaard werden, en van tijd tot tijd werden aangeraakt of er 

 uitgenomen om ze te onderzoeken, heb ik in tal van proeven 

 als een uiterst gewoon verschijnsel leeren kennen. 



Deze proeven leeren ons, dat alleen bij een zeer voorzichtige 

 behandeling der ranken, en een algeheel vermijden van aanra- 

 king der onderzijde met andere voorwerpen, de ranken in de 

 zwakke zoutoplossing recht blijven, in alle andere gevallen krult 

 zich de top daarin min of meer op. Daar nu bij de operatie 

 der ranken een aanraking natuurlijk onvermijdelijk is, zal men, 

 ten minste in den regel, moeten verwachten, dat de topkrulling 

 als gevolg der prikkeling bij de operatie zichtbaar wordt, zoo 

 ten minste de ranken bij de operatie haar prikkelbaarheid be- 

 houden. 



Uit het bovenstaande volgt dus, dat het onderzoek van ge- 

 opereerde ranken in een 1 pCt. chloornatriumoplossing in 

 staat is, ons het antwoord op de gestelde vraag te geven^ en 

 wel door de experimenteele beantwoording der beide volgende 

 vragen : 



