( 158 ) 



De epinastische krommingen, in den korten tijd van enkele 

 uren verkregen, gaan dus bij plasmolyse geheel of ten deele 

 verloren, en berusten dus geheel of tendeele op turgoruitrekking. 



Verder heb ik de bladstelen van Leonurus Cardiaca onder- 

 zocht. De bladen zijn tegenovergesteld, en de kleine bladstelen 

 behouden in hun onderste gedeelte, dicht bij de plaats van 

 vasthechting aan den stengel, het vermogen om zich te krommen 

 eenigen tijd, nadat het overige deel van den bladsteel dit ver- 

 loren heeft. Knipt men uit een stengel een internodium met 

 den daarboven liggenden knoop en zijn twee bladstelen, snijdt 

 men dan de bladschijven af, en steekt het voorwerp zóó in den 

 zandwal van den voor proef I gebruikten zinken bak, dat het 

 vlak der beide bladstelen horizontaal ligt, dan ziet men in zeer 

 korten tijd den hoek, dien de beide bladstelen met elkander 

 maken, grooter worden. 



Dit is klaarblijkelijk een gevolg daarvan, dat, na opheffing 

 van den invloed der geotropie, de bovenkant zich sneller 

 gaat verlengen dan de onderkant. Deze epinastische beweging 

 vindt echter uitsluitend iu de basis der bladstelen plaats, het 

 overige blijft recht. 



Vier zulke voorwerpen, die zich in een uur zeer sterk epi- 

 nastisch bewogen hadden, werden daarop geplasmolyseerd. Daarbij 

 werden de hoeken der bladstelen kleiner, en wel 



bij N°. I van 100° tot 70° 



// // II // 90° // 60° 



,/ // III // 90° // 50° 



,/ // 1Y ft 80° // 55° 



Een zeer belangrijk gedeelte der epinastische beweging be- 

 rustte dus op turgoruitrekking. 



IV. Injectie van geotropisch gekromde bloemstelen. 



Om te zien of de geotropische kromming door injectie met 

 water versterkt wordt, werden bloemstelen op dezelfde wijze in 

 een zinken bak horizontaal geplaatst als bij proef I beschreven 

 is. In plaats van daarna in een sterke zoutoplossing gebracht 



