( 160 ) 



TX. Overzicht der resultaten. 



Mijne onderzoekingen hadden voornamelijk ten doel, het ant- 

 woord op de in den aanvang gestelde vraag te geven, welk het 

 aandeel van turgor en groei aan de groeikrommingen van veel- 

 cellige organen is. Deze voor de leer van den groei in het 

 algemeen zoo belangrijke vraag had men tot nu toe steeds 

 slechts naar analogie trachten te beantwoorden. Mijne proeven 

 geven op haar ten antwoord : 



De oorzaak van groeikrommingen ligt in een vergrooting van 

 de turgorkracht in de cellen der later convex wordende zijde. 



Deze vergrooting van de turgorkracht heeft natuurlijk ten 

 gevolge, dat de cellen dezer zijde meer water opnemen, zich dus 

 sterker vergrooten. Hiermede begint de kromming. 



De vergrooting der cellen heeft een uitrekking der celwanden 

 tengevolge, en deze versnelt den lengtegroei. Hierdoor wordt 

 de ontstane kromming als het ware gefixeerd. 



Uit dit antwoord blijkt, dat de groeikrommingen zich op een 

 zeer eenvoudige wijze aansluiten aan de door sachs opgestelde 

 theorie van den groei, want, is eenmaal de toeneming der tur- 

 gorkracht als oorzaak der krommingen bekend, dan laat zich 

 de verdere toedracht zonder moeite uit deze theorie afleiden. 



"De medegedeelde proeven veroorloven ons echter nog dieper 

 in het mechanisme der groeikrommingen in te dringen, en nog 

 nader het verband tusschen deze verschijnselen en den lengte- 

 groei zelven te leeren kennen. Het is hiertoe noodig, de tur- 

 gorkracht zelve nader te beschouwen. 



De turgorkracht is de wateraantrekkende kracht van de in 

 het celvocht opgeloste stoften, zooals deze zich door het levend 

 protoplasma heen op de omgeving kan doen gelden. Het levend 

 protoplasma laat het water gemakkelijk door zich heen gaan, 

 de in het celvocht opgeloste stoften echter niet of zeer moei- 

 lijk. Het gevolg hiervan is, dat levende cellen wel water 

 uit hare omgeving opzuigen, maar daarvoor geen andere stoffen 

 afgeven, tenminste niet in merkbare hoeveelheid. 



Het is duidelijk dat de grootte der turgorkracht, bij gegeven 

 eigenschappen van het protoplasma en den celwand, voorname- 

 lijk van den aard en de hoeveelheid der in het celvocht opge- 



