( 163 ) 



Gaan wij de verandering na, die de prikkel in de beide 

 rechtgebleven deelen naast het gekromde deel teweeg gebracht 

 had. Het gevolg van deze verandering was het vermogen zich 

 bij injectie met water tot enge windingen op te rollen, dus het 

 vermogen van het parenchym om zich in dat geval zeer sterk 

 uit te zetten, in een woord, blijkens onze vroegere uiteenzet- 

 tingen, een toeneming van de turgorkracht van het parenchym. 

 Daar nu de rechtblijvende deelen onder den invloed van den 

 prikkel geen uitwendig zichtbare verandering ondergaan, is het 

 duidelijk dat deze toeneming der turgorkracht niet op een ver- 

 mindering van het watergehalte, maar alleen op een toeneming 

 van de hoeveelheid der osmotisch werkzame stoffen kan berus- 

 ten. De werking van den prikkel op de beide rechtblijvende 

 deelen naast het gekromde deel, bestaat dus daarin, dat de hoe- 

 veelheid der osmotisch werkzame stoffen in het parenchym toe- 

 neemt, d. i. dus, dat een nieuwe hoeveelheid van die stoffen 

 geproduceerd wordt. 



Het is duidelijk, dat de prikkel dezelfde werking ook op dat 

 deel uitoefent, dat rechtstreeks met het steunsel in aanraking 

 is. Verder leert het resultaat der injectie, dat de werking van 

 den prikkel op zekeren afstand van het steunsel geringer wordt 

 en eindelijk ophoudt. Wij mogen dus met zekerheid besluiten : 

 De prikkel veroorzaakt een productie van osmotisch werk- 

 zame inhouds stoffen in de cellen van het parenchym. 



Deze productie is des te aanzienlijker, naarmate de cellen 

 minder ver van de aangeraakte plaats verwijderd zijn. 



Het is duidelijk dat ook voor de overige gevallen deze con- 

 clusie geldig is. 



TT. Het begin der epinastische oprolling. De in proef VTI 

 blz. 130 beschreven rank had l 1 ^ epinastische winding gemaakt, 

 zij werd toen geïnjicieerd. Het reeds gekromde deel kromde zich 

 daardoor zooveel sterker, dat het na 7 minuten 2 1 / 2 winding 

 vormde. 



Tn een rechte rank veroorzaakt injectie met water geen krom- 

 ming. 



Tijdens het begin der epinastische beweging waren dus de 

 cellen van het parenchym van het zich krommende deel grooter 

 geworden; tegelijkertijd was haar turgorkracht toegenomen. Er 



