( ^5 ) 



men der cellen gedurende den groei voortdurend toeneemt, dat 

 er voortdurend productie van osmotisch werkzame stoften moet 

 plaats vinden om de osmotische kracht van het celvocht steeds 

 ongeveer op dezelfde hoogte te houden. 



Bij geotropische, heliotropische en andere groeikrommingen 

 wordt dus, evenals bij de prikkelbewegingen der ranken, een 

 proces, dat anders langzaam en gelijkmatig verloopt, tijdelijk 

 aan de eene zijde van het plantendeel versneld, of wel: 



De zwaartekracht en het licht veroorzaken, evenals andere 

 prikkels, daardoor krommingen van groeiende veelcellige plan- 

 tendeelen, dat zij de productie van osmotisch werkzame stoffen 

 in de cellen, xoaardoor de lengtegroei veroorzaakt wordt, tijde- 

 lijk aan de eene zijde van het plantendeel versnellen. 



Tot nu toe heb ik de in het celvocht voorkomende, opge- 

 loste stoffen in het algemeen als osmotisch werkzaam beschouwd, 

 zonder in nadere beschouwingen omtrent de natuur dezer stoffen 

 te treden, en zonder te vragen, of wellicht bepaalde stoffen 

 daarbij een belangrijker rol spelen dan andere. Bij het groote 

 belang, dat deze stoffen krachtens de medegedeelde redeneeringen 

 voor de mechanische theorie van den groei blijken ie bezitten, 

 is het wenschelijk ook op deze vraag een antwoord te vinden. 

 De onderzoekingen over de oorzaken van de bewegingen der 

 ranken van Sicyos, veroorloven mij in dit opzicht een stap ver- 

 der te gaan dan vroesrer. 



De waarneming, dat oplossingen van sommige anorganische 

 zouten met veel grooter kracht water aan levende cellen ont- 

 trekken kunnen dan suikeroplossingen van gelijke concentratie, 

 en andere daarmede samenhangende feiten, deden mij vroeger de 

 meening huldigen, dat het voornamelijk zulke zouten of andere, 

 met hen in deze eigenschap overeenkomende stoffen zijn, die 

 de voornaamste rol bij den turgor spelen *). Suiker, eiwit, 

 gom en dergelijke stoffen konden daaraan toch slechts een on- 

 dergeschikt aandeel nemen. 



In het celvocht van de parenchymcellen van groeiende plan- 

 tendeelen komen, behalve suiker en anorganische zouten, alge- 

 meen ook nog de plantenzuren voor, en deze komen met de 



*) Archiv Néerl, VI, 1871, p. 117 en Zellstreckung 1877, p. 34, 



