( 174) 



gelijk ware, alle ongelijksoortige weefsels van elkander te isolee- 

 ren, en in dien toestand hun groei te onderzoeken. Zal dan de 

 zwaartekracht nog als prikkel op het parenchym werken, of is 

 de vereeniging met andere weefsels daartoe noodzakelijk? M. a. 

 w. : Werkt de zwaartekracht als prikkel op elke afzonderlijke cel, 

 of is daartoe de superpositie van meerdere, wellicht van ver- 

 schillende cellen noodig? Hoe hangt, in het laatste geval, de 

 werking van den prikkel van den aard der superpositie af? 



Mocht het gelukken op deze vragen een experimenteel ant- 

 woord te vinden, dan is wellicht de weg gebaand, om op het 

 verschil tusschen positief en negatief geotropische organen licht 

 te werpen. 



8. Verschil tusschen groeikrommingen van één- en 

 veelcellige organen. 



Bij de geotropische en heliotropische bewegingen van Vau- 

 cheria, Mucor, wortelharen van Marchantia e. a. eencellige or- 

 ganen, kan de oorzaak, volgens de heldere uiteenzetting van 

 sachs *), niet op een verandering van den turgor berusten, zij 

 moet in een verandering van den groei (of de rekbaarheid) van 

 den celwand haar oorzaak hebben. Bij de bewegingen der groeiende 

 deelen van hoogere planten, met name van de vaatplanten, komt 

 de (Hft'erentieering in actieve en passief gespannen weefsels als 

 een belangrijke factor op den voorgrond. Onder de laatsten spe- 

 len vooral het collenchym en het xyleem der vaatbundels een 

 voorname rol; beiden munten door de zeer geringe energie van 

 hunne levensprocessen uit. Om den weerstand dezer deelen bij 

 groeikrommingen te overwinnen, is een zeer aanzienlijke kracht 

 noodig, en deze kracht wordt door de toeneming van de turgor- 

 kracht van het parenchym weefsel geleverd. 



Bij de groeikrommingen van veelcellige organen werken de 

 prikkels direct op het proces van afzondering van osmotisch 

 werkzame stoffen in bepaalde cellen ; alle overige verschijnselen 

 laten zich hieruit, aan de hand van de theorie van sachs over 

 den groei, afleiden. 



*) Lehrbuch d. Botanik, 4e Ed. p. 813. 



