( 211 ) 



van een gas, die van de afmeting volgens de relatieve beweging 

 afhangt, en die ik hier voorloopig verwaarloos. 



Afgezien van dit verschil meen ik, dat de voorstelling, die 

 ik hier door de kinetische theorie heb gegeven, van wat bij 

 dissociatie geschiedt, overal tot uitkomsten leidt, overeenkomende 

 met de resultaten uit de door guldberg en waage gevolgde 

 wijze van berekening voortvloeiende. 



§ 11. Nemen wij de temperatuur constant, dan geeft dus 



Constant 



(1 — x) V 



de betrekking aan, die den graad van dissociatie doet vinden 

 als het volumen gegeven is. 



Bij een volumen gelijk oneindig, is x = 1 , of alles is gedis- 

 sociëerd. Bij een volumen gelijk — dat wil natuurlijk zeggen 

 bij het limiet volumen, waarvoor de stof vatbaar is — is o? = 0. 

 Deze uitkomsten gelden voor alle temperaturen, waarvoor C een 

 positieve waarde heeft. Bij toenemende temperatuur neemt de 

 waarde van C toe : en dus bij hoogere temperatuur is in het- 

 zelfde volumen een hoogere graad van dissociatie. 



Als men x uit de beide vergelijkingen 



pV — B l T{l +x) 

 en 



elimineert, vindt men de betrekking tusschen spanning, volumen 

 en temperatuur, evenwel slechts bij de reeds vroeger gemaakte 

 onderstelling, dat molekulair volumen en molekulaire attractie 

 verwaarloosd worden. 



§ 12. Behandelen wij nu het vraagstuk der verdamping. 



In de vergelijking: 



T (*£] (*i\ = (ïi) l*i 



\l>zjr,T\l>TJr~~ \i*)T,r\)r}i 



wordt I — ) uit de vergelijking p [V — (1 — x) <y] = x R v T 

 S>x r.T 



