(216 ) 



vroeger genoemden arbeid als voorbeeld gekozen is, om daarop 

 hun principe van de chemische werking met inachtneming der 

 massa's toe te passen, n. 1. de carbaminzure ammoniak, die zich 

 splitst in 1 molekuul koolzuur en 2 molekulen ammonia. Zij 

 komen tot het besluit, dat de spanning in dat geval alleen een 

 temperatuurfunctie is, evenals dat bij de verdamping het geval 

 is. De formule (23) leidt in dat geval tot hetzelfde besluit. Dus 

 als bijv. x voorstelt de hoeveelheid van een der gedissociëerde 



x 

 bestanddeelen , moet — een temperatuurfunctie zijn (V de be- 

 schikbare ruimte voorstellende). 



Stel dat het evenwicht is ingetreden, en dat dan de nog 

 aanwezige vaste stof, voor zoover die dus nog niet gedissociëerd 

 is, wordt afgesloten. Dan zal natuurlijk het evenwicht blijven 

 bestaan. In dat geval heeft men in de nu van de vaste stof af- 

 gesloten ruimte een aantal molekulen koolzuur en ammonia, die 

 die wij door x en 2 x zullen voorstellen. Het aantal malen, dat 

 een combinatie van 1 molekuul koolzuur en 2 molekulen am- 

 monia in de eenheid van volumen voorkomen zal, die tot verbin- 



ding overgaat, kan voorgesteld worden door — - ip (T), en in het 



x^ 

 beschikbaar volumen door V — t/; (T). In den tijd dl wordt dus 



gevormd een aantal molekulen van de verbinding gelijk aan 



x^ 

 dt . V — w (T), terwijl er omgekeerd geen verbinding nog aan- 



gewezen is, die door dissociatie in denzelfden tijd een even groot 

 aantal bestanddeelen terug oplevert, noodig om den stationairen 

 toestand te doen voortduren. Men kan die niet vinden in den 

 pasgevormden voorraad. Van dien zal toch in den tijd dt een 

 hoeveelheid dissociëeren, evenredig aan die hoeveelheid en aan 

 een zekere functie van de temperatuur, dus gelijk aan 



Alleen dus door (f (T) = 1 te nemen, zou de stationaire 

 toestand behouden kunnen blijven. Maar <j (T) := 1 te nemen, 



