OVER DE METHODE VAN JAMIN 



TER BEPALING VAN DE 



SAMENDRUKBAARHEID DER VLOEISTOFFEN. 



DOOR 



B. A. MEES. 



De bepaling van de samendrukbaarheid der vloeistoffen levert 

 zo.oals bekend is groote moeielijkheden op. Vooreerst wegens de 

 in het algemeen zoo kleine waarde dier samendrukbaarheid. Deze 

 moeielijkheid laat zich echter door het inachtnemen van een zeer 

 groote nauwkeurigheid wel overwinnen. Erger is een tweede 

 bezwaar, hetgeen zich bij die bepaling voordoet. Wanneer men 

 een vloeistof samendrukt, verandert namelijk niet alleen 

 het volumen der vloeistof maar tevens dat van het vat, 

 waarin de vloeistof besloten is. Men moet daarom aan de 

 schijnbare verandering van volumen van de vloeistof een cor- 

 rectie aanbrengen wegens de verandering van volumen van het 

 vat om tot de ware verandering van volumen der vloeistof te 

 geraken. De juiste waarde dier correctie is nu echter zeer moeie- 

 lijk experimenteel te bepalen. Bij al de bepalingen, welke vóór 

 het jaar 1868 verricht zijn, heeft men bij de berekening dier 

 aan te brengen correctie zich niet alleen bediend van direct 

 door het experiment verworven data maar tegelijkertijd gebruik 

 gemaakt van veronderstellingen uit de theorie der elasticiteit, 

 waarvan de juistheid aan grooten twijfel onderhevig was, en 

 die dan ook bij de verschillende experimentatoren niet geheel 

 dezelfde waren. Wel is waar zou men theoretisch bij gebruik- 

 making van de methode, waarvan zich het eerst regnault be- 



