( 236 ) 



bouw met de huidmondjes overeenkomen en den naam kan 

 waterporiën dragen. De onderzoekingen van moll leerden, dat 

 de aanwezigheid van zulke waterporiën niet, gelijk sommigen 

 meenden, eene conditio sine qua non voor het druppelen is; 

 dit geschiedt integendeel bij vele planten op plaatsen, die zich 

 onder den mikroskoop in geen enkel opzicht van de omliggende 

 deelen der opperhuid onderscheiden, ja die soms zelfs niet eens 

 huidmondjes dragen. Daardoor ontstaat de vraag, door welke 

 eigenschappen de emissariën van andere deeïen der opperhuid on- 

 derscheiden zijn; gaarne hadden wij gezien, dat de S. deze 

 plekken voor waterlozing, vooral daar, waar noch waterporiën 

 noch stomata te vinden zijn, nader anatomisch onderzocht had. 



Uit het gegeven overzicht blijkt, dat de verhandeling des 

 Heeren moll een belangrijke bijdrage tot de leer van de be- 

 weging van het water in de planten levert, en niet alleen 

 een reeks van nieuwe feiten vermeldt, maar daarenboven een 

 helder licht werpt op andere tot nu toe onverklaarde ver- 

 schijnselen ; daarbij tevens aanleiding gevende tot het stellen 

 van nieuwe vragen, van welker beantwoording verdere voor- 

 uitgang op dit gebied der plantenphysiologie mag verwacht 

 worden. 



Op deze grondeu hebben de ondergeteekenden de eer, der 

 Afdeeling voor te stellen, de verhandeling des Heeren moll 

 in de Verslagen en Mededeelingen op te nemen. 



Amsterdam en Voorschoten, Maart 1880. 



