( 357 ) 



Houdt men echter in liet oog, dat de grootheid A evenals 

 d t oneindig 'klein is, dat verder zoowel de verandering in de 

 omgeving van d l als ook de aangroeiing der snelheden eene 

 oneindig kleine van dezelfde orde is, dan is het duidelijk, dat 

 men den invloed dezer beide omstandigheden op A als oneindig 

 klein van de tweede orde zal mogen verwaarloozen. M. a. w. 

 om A te berekenen kan men zich eene gasmassa P denken, 

 waarop geene uitwendige krachten werken en waarin de toestand 

 overal dezelfde is als in het beschouwde gas in het punt 

 (%, y-> z ) °P den tijd *j A is dan het aantal botsingen in een 

 vaststaand element d l van deze gasmassa, waarbij een der mole- 

 culen voor de botsing een bewegingstoestand tusschen J en? -\- d^ 

 enz. had. Natuurlijk is A met d l, dl en d t evenredig; stelt 

 men A^=. a dl dl dt, dan is a dldt het aantal ontmoetingen 

 van de genoemde soort, die in de ruimte-eenheid van P zouden 

 plaats hebben. Stelt op dezelfde wijze b dl dt hel aantal 

 botsingen voor, waarbij een der deeltjes na de ontmoeting den 

 boven bepaalden bewegingstoestand verkrijgt, dan isBz=bdldldt. 

 Uit het gezegde volgt, dat: 



F{%, tj, £,E,p 1 . . .p&,x,y,z,t)dXdl + {b -a)dldldt..{2) 



het aantal moleculen zal zijn, die op den tijd t + dt liggen 

 in het element d l bij het punt (x -\- £ dt, y + qdt, z + Zdt) 

 en waarvan de grootheden, die den bewegingstoestand bepalen, 

 resp. liggen tusschen: 



% + *±dt en % +~ i dt + dl enz. 

 d x o os 



E en E + d E, enz. 



Ann den anderen kant zal men het aantal dezer deeltjes 

 moeten verkrijgen, wanneer men in (1) f, tj, £, x, y, z, t 



resp. de aangroeiingen — d t, - — d £, - — dt, f dt, y d t, 



b x d y d z 



£dt % dt laat ondergaan. Stelt men de aldus verkregen uit- 

 drukking aan (2) gelijk, dan komt er: 



hFïv ïFèV , dFd'l'ïF . dF dl<\ ÜF t 

 b-a = — - — + "*- — + T~ 5 "*" 7" ~ V-— ■ b ••— (I). 



24* 



