f 4i& ) 



bewegingstoestand tot de volgens die theorie mogelijke bewe- 

 gingstoestanden kan gerekend worden ; met die vraag willen wij 

 ons in dit tweede gedeelte nog kortelijk bezig houden. Wij 

 wenschen namelijk na te gaan, of die door ons aangenomen 

 bewegingstoestand een zoodanige is die zich zelven onderhoudt, 

 of men van den bewegingstoestand, zooals die op een gegeven 

 oogenblik op een bepaalde plaats in de geluidsgolf bestaat, kan 

 aantoonen, dat hij het noodzakelijk gevolg is van de bewegings- 

 toestanden, die op vroegere tijdstippen in de verschillende dee- 

 len der geluidsgolf hebben bestaan. 



Wij zullen daartoe de termen van de orde e, die de veran- 

 derlijkheid van den toestand met tijd en plaats aangeven, en 

 die tot hiertoe door ons verwaarloosd zijn, in de berekeningen 

 moeten opnemen. De berekeningen worden daardoor natuurlijk 

 veel uitvoeriger. Wij zullen haar dan ook hier niet volledig 

 opnemen, maar slechts den gang van ons onderzoek en de voor- 

 naamste formules, waartoe dit ons leidt, aangeven, alle tusschen- 

 rekeningen daarentegen weglaten. Wij doen dit te eerder, om- 

 dat de resultaten, die ons onderzoek oplevert, slechts voor een 

 gedeelte positief, voor een ander gedeelte echter negatief zijn, 

 omdat zij ten minste niet als een volledige oplossing der door 

 ons gestelde vraag kunnen beschouwd worden. 



De door onze laag uitgezonden moleculen zijn gekarakteri- 

 seerd door het stelsel vergelijkingen: 



U—u+pju (24) 



H=z 1 + 2^ (25) 



u 



De op den tijd t gelijktijdig in onze laag aanwezige moleculen 

 zijn gekarakteriseerd in de eerste plaats door haar aantal N en 

 verder door de beide vergelijkingen: 



IdU 1 dü\ 1 

 V = U -(lT^ + vJ;) e (»6) 



1 = 1 + r/u — Va *» + r i/" + H^ (*?) 



