OVER DE 

 SAMENDRUKBAARHEID VAN ETHYLEENGAS. 



DOOR 



J. D. VAN DER WAALS. 



§ 1. In de //Beiblatter" der wiEDEMANN'sche Annalen der 

 Physih und Chemie (1880 N°. ]) zijn de uitkomsten opgeno- 

 men van een reeks onderzoekingen van amagat, over de samen- 

 drukbaarheid der gassen bij hooge drukking. Die uitkomsten 

 schijnen in het bijzonder voor ethyleengas (C 2 H 4 ) merkwaardig. 

 Terwijl toch voor de andere onderzochte gassen het product van 

 drukking en volume betrekkelijk weinig afwisselt, daalt dat pro- 

 duct bij C 3 H 4 van 21473 bij 24 Meter kwikdruk, tot 9370 

 bij 64 Meter, om bij nog hoogeren druk weder te stijgen en 

 bij 303 Meter een waarde van 29333 te bereiken. 



Ofschoon ik reeds vroeger (continuïteit van den gas- en 

 vloeistoftoestand, pag. 89 enz.) heb aangetoond, dat in het al- 

 gemeen bij de gassen een dergelijke afwisseling in de waarde 

 van het product pv is te wachten, scheen toch de mate van 

 verandering van dat product in het geval van G 2 H 4 zoo groot, 

 dat ik in den aanvang meende, dat hier een bijzondere invloed 

 in het spel moest zijn. Dit heeft er mij toe geleid na te gaan 

 in hoever door de formule, die ik voor de samendrukbaarheid 

 der gassen in het algemeen gevonden had, de uitkomsten van 

 amagat konden worden verwacht. Spoedig bleek mij, dat die 

 uitkomsten alleen dan verwacht konden worden, als wij mochten 

 aannemen, dat de temperatuur, waarbij amagat's waarnemingen 

 plaats vonden, slechts weinig verschilde van de kritische tem- 

 peratuur. Dat de kritische temperatuur hooger zou zijn dan die 



