( 90 ) 



Deze polen of trekpunten nu moesten op de kompasnaald 

 werken met krachten, waarvan hij aannam, dat zij afnamen in 

 omgekeerde reden van de vierkanten der afstanden. Deze af- 

 standen nam hij in twee honderdste deelen van den straal des 

 aardbols : en zoo berekende hij in zijn tweede tafel (Magne- 

 tisch Systema blz. 217 — £23) die krachten voor de afstanden 

 6 tot 200, waarbij de krachten afnamen van 376.4 tot 0. Zie- 

 hier een gedeelte van die tafel. 



Tafel, |j Vertoonend e de kragt der Trekpunten op 

 Afstand. 



ieder 



6 



376.4 



2 



375 6 



4 



374,8 



6 



374.0 



8 



373.2 



7 



372.5 



2 



371.7 



4 



370.9 



6 



370.1 



8 



369.3 



8 



368.6 



2 



367.8 



4 



367.1 



6 



366.3 



8 



365.5 



9 



364.8 



2 



364.0 



4 



363.2 



ö 



362.5 



8 



361.7 







99 



102.0 



2 



101.6 



4 



101.2 



6 



100.8 



8 



100.4 



100 



100.0 



2 



99.6 



4 



99.2 



6 



98.8 



8 



98.4 



J01 



98.0 



2 



97.6 



4 



97.2 



6 



96.8 



8 



96.4 



175 



6.3 



2 



6.2 



4 



6.1 



6 



6.0 



8 



5.9 







183 



2.9 



5 



2.7 



184 



2.6 



5 



24 



185 



2.3 



186 



2.0 



187 



1.7 



188 



1.4 



189 



1.2 



190 



1.0 



191 



0.8 



192 



0.6 



193 



0.5 



194 



0.4 



195 



0.3 



196 



0.2 



197 



0.2 



198 



0.1 



199 



0.1 



200 



0.0 



Om verder de gezamenlijke werking der zes polen voor eene 

 bepaalde plaats op een bepaald tijdstip te verkrijgen, gebruikt 

 semeyns zijn //Manier van generale koppeling' 1 . Hij constru- 

 eerde namelijk, volgens de leerwijze van het parallelogram van 

 krachten, telkens de resultante van de krachten, die in de zes 

 trekpunten werkten, nadat hij die eerst, door middel van 

 zijn beide tafels in grootte en richting had bepaald. 



Door de omkeering van dit vraagstuk wilde semeyns verder 



