( 152 ) 



klaauwen niet, waarschijnlijk omdat zij bij het geslacht Aphe- 

 lopus dalm., dat tot deze groep behoort wat ligchaamsvorm en 

 aderstelsel betreft, ontbreken. Ondertusschen schijnt het mij wel 

 degelijk een der voornaamste karaktergevende kenmerken en ik 

 zon wenschen het te behonden, evenzeer als dat aan de breedte 

 van den kop ontleend. Het genoemde genus zou dan als een 

 afdwalend geslacht beschouwd moeten worden, meer naast de 

 groep staande, dan er toe behoorende, welke zienswijze naar 

 mijne meening zeer goed strookt met eene zuivere beschouwing 

 van de systematische verdeeling der dieren en planten. Reeds 

 voorlang toch heeft men opgemerkt dat de natuur geene spron- 

 gen maakt en evenmin snijdt zij familiën en groepen met scherpe 

 grenslijnen af, waardoor eene kloof tusschen de eene en andere 

 ontstaan zou. Integendeel men kan overal waarnemen dat de 

 natuur alle scherpe kanten voortdurend afrondt en om zoo te 

 zeggen de grillige kleuren, wanneer zij naast elkander komen 

 te staan, wegdommelt, ten gevolge waarvan men tusschen twee 

 groepen of familiën ligtelijk een of meer genera aantreft, die 

 de kenmerken der eene met een enkel kenmerk der andere ver- 

 eenigen. 



Ik wensch dus voor de groep der Dryinen deze volgende 

 kenmerken aangenomen te zien, ofschoon zij niet volkomen op 

 alle soorten der groep van toepassing zijn : sprieten van 1 

 leedjes in beide sexen; kop meer breed dan lang; achtervleu- 

 gels gelobd; voortarsen bij de wijfjes van grijphaken voorzien. 



Nu tot de geschiedenis der synonymische verwarring over- 

 gaande, herinner ik dat de eerste kennis van eene enkele 

 soort uit de groep dateert van 1804, toen latreille in zijne 

 Histoire naturelle des Crustacés et des Insectes, vol. 13, p. 228 

 Dryinus formicarkis voor het eerst beschreef, eene onvoldoende, 

 beschrijving naar een verminkt voorwerp, welke hij vijf jaren 

 later in zijne Genera Crustaceorum et Insectorum (Deel IV, blz. 

 39) verbeterde en aanvulde. Ook gaf hij toen in de 12 de plaat 

 bij fig. 6 eene afbeelding van dit insect, die echter veel te 

 wenschen overlaat. 



In 1807 werd door ljungh in weber und mohr's Beytraege 

 zur Naturkunde Th. 2 een ander, doch verwant insect uit de- 

 zelfde groep Gonaiopits formicarius genoemd, 't zij met, 't zij zon- 



