( 156 ) 



hal. behooren en 2 tot Anteon jur., terwijl de overigen — - 

 nieuwe soorten — waarschijnlijk mede tot Chelogynus moeten 

 gebragt worden. Zijn geslncht Aphclopus is dat van dalman en 

 zijn geslacht Gonalopus bevat 5 soorten, waarvan een de bekende 

 pedestris en de overige sterk uitgeholde schedels bezitten, waar- 

 door zij zeer zeker overeenkomen met en moeten gerekend wor- 

 den tot het geslacht Dryinus van latreille. 



Om nu eindelijk de verwarring nog te vergrooten heeft LEor. 

 kirchner in 186? in zijn Catalogus Hymenopterorum Europae 

 ofschoon hij zich kennelijk aan förster's studiën gehouden heeft 

 wat het aantal en de namen der geslachten betreft, toch niet 

 minder dan 31 soorten van het geslacht Dryinus opgesomd. 

 Men begrijpt van zelf dat de meesten er niet in waarheid toe 

 behooren ; een bewijs van de uiterste slordigheid in behandeling 

 is b. v. dat zijne ö e soort Drymus collaris dalm., weder aan het 

 hoofd van het 5 e daarop volgende geslacht als Chelogynus col- 

 laris dalm. voorkomt *). 



Ziedaar den toestand. Om den Augiasstal te reinigen, moet 

 men tot haliday en förster terugkeeren, evenwel niet onvoor- 

 waardelijk, omdat de eerste niets geeft dan eene analytische 

 tabel der genera zonder eenige nadere verklaring, zoodat men 

 zelfs niet weet of hij den Dryinus formicarius latr., op wiens 

 kennis zooveel aankomt, in natura voor zich gehad heeft, en 

 omdat de tweede, die een bijzonder groot vriend is van het ma- 

 ken van verdeelingen en het vormen van genera, waarschijnlijk 

 in dezen te veel aan zijne neiging heeft toegegeven. 



Förster's eerste verdeeling heeft betrekking op het voorhoofd, 

 of dit concaaf is of convex. De soorten met concaaf voor- 

 hoofd vormen bij hem de geslachten Dryinus latr. en Gonato- 

 pus ljungh, welke onderscheiden worden door het bezit of gemis 

 van vleugels. Naar mijne meening kunnen beide gerust ver- • 

 eenigd worden ; het ontbreken van vleugels is geen goed ge- 

 neriek kenmerk. Opkweeking uit de larven heeft o. a. bewezen, 



*) De geheele catalogus wemelt van onnaauwkeurighedcn ; zoo vind ik in de 

 kleine subfamilie Emboleuiidae, 3 soorten rijk, twee fouten, namelijk Embolemus 

 ftaddïi voor Uuddii en gen. Myrmecop h o r u s westw. voor Myrrae'corabr« 

 èhus, WEstw. 



