( 176 ) 



ignominiosè accusatum, alteram editionem festinanter adornare, 

 cum annexa hac praefatione, ut omnes videant quo fundamento 

 Miltonius me difïamare studuerit, eique non facilè credant, qui 

 etiaui contra Salmasium & Morum veluti insanus debacchatus 

 fuit, quorum honorem vindicandum iis quorum interest, relinquo. 

 Dicit primum Miltonius Pag. 20. Sibi compertum es se, quo- 

 modo erga omnes alios me gesserim. Yerisimile est, quod Bi- 

 bliopola quidem Londinensis malevolus & mendax Miltonium 

 de actionibus meis perverse informavit, vix dubitans quin sit 

 ille ipse qui suis sumptibus Miltonii Defensionem hanc imprimi 

 curavit, sed nomen suum, uti mos est, apponi noluit: certus 

 autem sum exemplaria in illius officina distribui, quod & in 

 Mercurio Politico, Londini impresso, significare voluit; eumque 

 multa exemplaria Bibliopolae cuidam Amstelredamensi misisse. 

 Sic judico : Si fa!ior ; scire vellem unde Miltonio hoc de me 

 compertum est, qui me nunquam viderit nee cognoverit, atque 

 adeo parum de me audiverit, ut ipse ibidem fateatur. Se nescire 

 unde gentium sim. Quis hoc nescit, qui me vel nomine novit? 

 Sed & addit, me esse vagum quemdam Librariolum, veteratorem 

 Sf decoctorem notissimum ; Me Londini aliquamdiu Bïbliolam 

 (sic) fuisse clancularium : qua ex urbe post innumeras fraudes 

 obaeratum aufugisse ; Me Parisiis fide cassum Sf male agendo 

 insignem. viam totam Jacobaeam cognoscere, unde olim quoque 

 profugum ne multis quidem parasangis andere appropinquare, 

 nunc si opus est balatrone perditissimo atque venali, praestare 

 Hagae-Comitum Typographum recoctum. Quot assertiones, tot- 

 men dacia, tot calumniae: quod quam potero brevissimè mon- 

 strare operae pretium duxi, ut quilibit videat, quam impruden- 

 ter &f impudenter hic dicacitatis & maledicentiae magister, ista 

 multaque alia quae in hac sua secunda Defensione pro populo 

 Anglicano publicata sunt, deblataverit : & quanta cum coecitate 

 cordis conflictetur, qui post scriptionem primae suae Defensionis 

 oculorum usum perdidit. Ignosce, quaeso, benevole Lector, si 

 nimis prolixus sum in narranda historiuncula vitae meae quam 

 abhinc 26. Annis institui : ex eo enim tempore, nescio quo fato, 

 in libromm commercium incidi.'" 



Uit dit verhaal blijkt dus de oorzaak, waarom vlack er toe 

 is overgegaan, om een gedeelte van zijn leven te beschrijven, 



