( 266 ) 



weinig zakt, en bedekken wij den metalen cilinder met een 

 vochtig blad papier, doortrokken met een zout, hetw T elk onder 

 den invloed van een galvanischen stroom een kleursverandering 

 ondergaat (b. v. joodpotassium en amylum) ; zoo is het duidelijk 

 dat, indien wij tegen dat vochtig papier een metalen veer, die 

 met de — pool verbonden is, laten slepen, bij iedere ronddraaiing 

 op dit papier een gekleurd vlekje zal gevormd worden op het 

 oogenblik dat de wijzers A en B elkander raken ; en doordien 

 de wijzer B en de cilinder eene isochrone beweging hebben, 

 zal op het papier, indien daarop dezelfde verdeelingen zijn aan- 

 gebracht als op den aneroïdbarometer, de aanwijzingen van dezen 

 laatsten op dat bepaalde oogenblik worden opgeteekend, en kun- 

 nen worden afgelezen. 



Daar echter de wijzer van den aneroïd bij zijne grootste 

 schommelingen een cirkelboog van hoogstens 120° beschrijft, 

 kunnen wij door dezen toestel meer werk doen verrichten dan 

 alleen de overbrenging der aanwijzingen van den aneroïd. 



Plaatsen wij tegenover den aneroïd op een kleinen afstand 

 een cirkelvormige metaal-thermometer, waarvan de wijzernaald 

 C even lang is als die van den aneroïd, en wiens as in de 

 verlenging van den as van den aneroïd gelegen is, maar draaien 

 wij dezen metaal- thermomet her zoodanig om, dat het punt op 

 den cirkelboog waarop de wijzer gemiddeld staat (15° C), lijn- 

 recht tegenovergesteld is aan het punt waarop de wijzer A van 

 den aneroïd gemiddeld staat (760 mm .) ; denken wij ons het 

 uurwerk in zooverre weggenomen dat alleen zijn minuutwijzer 

 B tusschen de beide vlakken der wijzers A en C draait, en 

 bevestigen wij aan het uiteinde van den wijzer B, in stede van 

 het straks genoemde goudenveertje een ■& gebogen dubbel veertje, 

 zoo zal, bij een goede plaatsing der instrumenten, de wijzer B 

 bij één omwenteling eens in contact komen met den wijzer A 

 en eens met den wijzer C, die even als de wijzer A met den 

 -j- pooldraad verbonden is. Op het chemisch bereid papier 

 verkrijgen wij dus bij iedere rondwenteling twee aanwijzingen, 

 over wier beteekenis geen twijfel kan bestaan, dewijl de plaatsen 

 waar zij aangeteekend zijn iedere verwarring onmogelijk maken. 



Dit was mijn eerste denkbeeld, hetwelk, ofschoon het bij de 

 toepassing herhaaldelijk is gewijzigd geworden, toch de grond- 



