( 292 ) 



anderzijds van door de kleine tanden aan de kaken en op 

 de bovenste en onderste keelbeenderen, waar die tandjes zeer 

 dicht opeen staan, door het meerder aantal kieuwdekselvliesstra- 

 len (4 — 6) en door de enkelvoudige zwemblaas, waarmede geen 

 gehoorbeentjes in verband staan; zij dragen groote schubben 

 die zelfs den kop en de wangen, het kiemdekselvlies, ja, ook 

 soms de borstvinnen bekleeden. 



De voornaamste geslachten dezer familie zijn : Anablebs Art., 

 Poecilia Schneid (= Mollienesia Lesueur ($) ), Orestias, Valenc, 

 Fundulus Lacèp., Gambusia Poey, Zygonectes Agass., Cypri- 

 nodon Lacèp. (= Lebias Cuv.), Tellia Cuv., Panchax Valenc, 

 Aplocheilus McL. en Xiphophorus Heek. 



De drie eerste geslachten en het laatste komen alleen in Z. 

 Amerika voor, de drie volgende alleen in N. Amerika, de beide 

 voorlaatste in Azië (O.-Indië), terwijl eindelijk Cyprinodon in 

 N. Amerika en Europa en Tellia in Afrika vertegenwoor- 

 digd zijn. 



De soorten van deze geslachten zijn allen kleine dieren, 

 meestal ter grootte van 4 — 10 centim. De grootste soort is 

 20 centim. lang {Oreslias Cuvieri Valenc). 



Verscheidene geslachten zijn door belangrijke eigenaardig- 

 heden merkwaardig, waarover ik hier echter niet verder zal 

 uitwijden; zoo b. v. de geslachten Anablebs, Poecilia en 

 Xiphophorus doordat zij levendbarend zijn. 



Reeds kort na mijne aankomst alhier trok een e soort van het 

 geslacht Xiphophorus Heek., die ik Xiphophorus Heckelii noem, 

 en welke in de rivier Primero en in de acequien alhier vrij 

 talrijk te vinden is, mijne aandacht, en weldra vond ik ook 

 exemplaren die in ver gevorderden staat van zwangerschap waren. 

 Ter baring zoeken zij meest de kleine acequien op. 



Eenmaal mijne aandacht op het diertje gevestigd hebbende, 

 heb ik het tot een voorwerp van meer nauwkeurig onderzoek 

 gemaakt, waarvan ik de resultaten hier kortelijk wil mededee- 

 len, mij daarbij hoofdzakelijk bepalende tot de geslachtsorganen 

 en de jongen. 



Ter herkenning der soort moge het volgende voorafgaan. 

 De geelwitte kleur van den buik gaat naar de zijden in een 

 glanzig grauw over, en men ziet daar gewoonlijk drie of vier 



