( 293 ) 



stippellijnen; die, welke het dichtst bij den rug liggen, zijn 

 echter vaak onduidelijk doordat zij met de grijszwarte kleur des 

 rugs versmelten ; gewoonlijk zijn die stippellijnen ook aan de 

 voorste helft des lichaams minder duidelijk dan aan de achter- 

 ste helft. De rug is plat en, zooals ik reeds zeide, grijsachtig 

 zwart; ook de kop is plat. De vinnen zijn allen klein en kleur- 

 loos. De breede, regelmatige staart is eer groot dan klein te 

 noemen. De snoet is stomp. 



De kleur dezer vissch en biedt eenige verschillen aan ; ik vond 

 zeer donkere, bijna zwarte, en zeer lichte exemplaren. Bij de 

 lichtere ziet men in elke schub van den rug een donkerder 

 kern, hetgeen bij de donkergekleurden niet meer zichtbaar is, 

 evenals bij dezen dan ook de straks vermelde stippellijnen on- 

 duidelijker worden. De wijfjes zijn veel grooter dan de man- 

 netjes, en bij de laatsten zijn de stippellijnen gewoonlijk dui- 

 delijker en de vorm zijdelings platter. De lengte van een 

 wijfje is gewoonlijk 6 a 6'/ 2 centim., die van een mannetje 

 zelden meer dan 4 a 4'/ 2 centim. 



Dat de schubben groot zijn, heb ik reeds bij de fainilieken- 

 m erken medegedeeld, en om dien verschillenden vorm van schub- 

 ben uit verschillende gedeelten der huidbekleeding te doen uit- 

 komen, heb ik een drietal mikroskopische afbeeldingen toege- 

 voegd. Figuur 9 is een schub van de zijden; men ziet dat 

 de concentrische strepen hier zeer dicht op elkaar liggen en de 

 kammen der schub als 't ware gezamenlijk uit de kern ont- 

 springen en zich dan waaiervormig naar den vrijen rand uit- 

 breiden. Om de kern ziet men duidelijk de beenstructuur 

 optreden, eenige beenligchaampjes n. 1. vertoonen zich, hetgeen 

 vooral bij de foetus zeer duidelijk in het oog valt en, zooals 

 bekend is, in vischschubben eene zeldzaamheid is. In verhou- 

 ding tot de grootte des diers hebben de Cyprinodonten de 

 grootste schubben, en dat deze alzoo beter dan andere visch- 

 schubben de beenstructuur vertoonen is niet zoo verwonderlijk. 



In figuur 10, eene schub der rugstreek, ziet men niet al- 

 leen een anderen vorm, maar ook een eenigszins gewijzigde 

 structuur; de concentrische streepen staan hier veel verder van 

 elkaar, de kern is grooter, en de kammen, wel verre van tot 

 de kern te raken, zijn kort en meer in getal. Ook hier zijn 



