( 296 ) 



zich nog merkbaar uitzetten, de visch dikbuikig wordt, zoo 

 is er dus voor eene voldoende ruimte voor de jongen gezorgd. 



Ik vond in ver gevorderden staat van zwangerschap de jonge 

 vischjes tot onder het begin van het kieuwdekselvlies en ach- 

 terwaarts tot onder de rugvin. Meestal waren de jongen bij 

 de dertig in getal en bij hunne geboorte bijna 1,5 centim, 

 lang, maar zeer dun, hoogstens 2,5 millim. breed. 



In figuur 1 2 heb ik de ligging der ingewanden en den uterus, 

 van de zijde gezien, voorgesteld. Men denke zich dit stuk als 

 ongeveer passend op de gedeelten der ingewanden, die men in 

 figuur 2 ziet. In figuur 12 is de darm onder de maag af- 

 geknipt. 



De volgende figuren hebben op de geslachtsorganen en de 

 ontwikkeling der jongen betrekking. 



Om de cloaca ziet men gedurende het leven dikwijls een 

 roodachtige kleur. 



De ovariën hebben uitwendig een roodachtig geele kleur, aan 

 den top iets donkerder dan aan het overig gedeelte. Het ge- 

 heel is een zeer dikwandig orgaan, althands in on bevruchten 

 toestand, met enkele spiervezelen in den wand, die overigens 

 uit bindweefsel en bloedvaten bestaat. Opent men het orgaan 

 overlangs, dan ziet men dat deze dikwandigheid ontstaat door- 

 dat het inwendig bekleedsel in talrijke overlangsche plooien ligt, 

 waarvan drie zich als hoofdpiooien vertoonen. De grootste van 

 deze drie is die, welke overeeukomt met het sleufje uitwen- 

 dig aan den top, en die zoo het geheel in twee ongelijk groote 

 helften bijna verdeelt. De grootste dezer helften, de rechter, 

 is door een groote plooi nog eens in tweeën gedeeld, terwijl 

 de derde hoofdplooi, waardoor in mijne figuur 1 3 juist de snede 

 gemaakt is, schuin tegenover de eerste ligt. Deze plooien ver- 

 deelen alzoo de inwendige holte in drieën, welke drie deelen 

 dan bijna even groot zijn. Het blijven echter dikke plooien 

 en geene tusschenschotten. De doorsnede doet zich dus voor 

 zooals figuur IS vergroot voorstelt, met een holte, een kanaal, 

 in het midden. Tusschen deze hoofdpiooien liggen eene menigte 

 kleineren, die zoo talrijk zijn, dat zij meestal naast elkander liggen. 

 Als het orgaan zich bij bezwangering uitzet, verdwijnen de meeste 

 dezer kleinere plooien en de inwendige holte wordt alsdan dus grooter. 



