( 332 ) 



zijn en dus de slip negatief en ten bedrage van de andere 

 helft van de snelheid van het zog. 



Maar in de practijk, met schroeven op de gewone plaats 

 aangebragt vzooals in fig. J), dat is, waar het zog nog een 

 vrij geconcentreerde snelle stroom is, wordt waarschijnlijk door 

 deze eigenschap van het zog nooit de opgemerkte negatieve slip 

 verkregen, omdat men het verschijnsel meestal vereenigd vindt 

 met belangrijke arbeidverspiliing en bij schepen met volle ach- 

 terlijnen. 



Tot regt verstand van mijne bedenking tegen detoepass ing 

 van rankine's theorie van de schroef op bestaande schepen 

 moest ik echter deze opmerking van william froude over de 

 negatieve slip hier aanhalen. Zij slaat alleen op schroeven met 

 kromme rigtlijn of aangroeij enden spoed. 



Behalve het zog heeft men achter elk schip in zekere mate, 

 maar achter schepen met stompe achterboegen en breede stevens 

 vooral, eene massa van gebroken water cl ie de geheele plaats 

 vult, welke de langs het schip glijdende waterdeelen door hunne 

 inertie belet worden te bereiken. 



Dat water volgt het schip met constante snelheid, gelijk die 

 van het schip, en kost, zoolang er geene verandering komt in 

 die snelheid en zonder verdere verstoringen, geen arbeid Het 

 vult alleen eene plaats die de scheepsbouwmeester had kunnen 

 vullen met een deel van het sehip dat nog eenige draagkracht 

 had gehad en bijgezet aan het geheel. Dit gebroken water 

 waarin men eene kurk of flesch kan werpen die het schip blijft 

 volgen, en waarin bij groote schepen de zeelieden soms zwem- 

 men al zeilt het schip met groote snelheid, werkt niet op het 

 roer, dat er buiten moet reiken om effect te hebben. 



Maar al is het schip fijn van lijnen en met smallen achter- 

 steven, gelijk een ijzeren schip kan zijn, dan nog is dit gebro- 

 ken of medegaand water, dat ik voortaan üevenwater noemen 

 zal, niet tot nul gereduceerd. De binnenste laag van het zog 

 draagt, althans achter de grootste wijdte van het schip, groote- 

 lijks het karakter van stevenwater, dat is, dat het voor een 

 groot deel dezelfde waterdeelen zijn die medegaan met het 

 schip en niet gelijk in het zog telkens nieuwe massa's water 

 die slechts eene snelheid minder dan die van het schip aannemen 



