( 385 J 



Tot het laatste ontbreken mede de gegevens om de grootte 

 van eenige coëfficiënten te bepalen,, doch deze zijn gemakkelij- 

 ker te verzamelen en men kan den weg aanwijzen om tot het 

 doel te komen. 



Als men door waarneming, die het best op zeilschepen of 

 door uitwendige kracht gedreven schepen gedaan kan worden, 

 bij benadering weet binnen welke grenzen het zog het karakter 

 van stevenwater heeft, en dus ook hoevele cubieke eenheden 

 C van de schijf, welke de schroef bij eene omwenteling door- 

 loopt, in het stevenwater liggen, zal per revolutie door elk 

 blad ep \fi) cubieke eenheden stevenwater worden uitgestooten 

 in het zog. (p is een nog te bepalen functie van den spoed, 

 de middellijn en hoeksnelheid van de schroef, die altijd met 100 

 procent slip het stevenwater doorklieft. Proeven, met stilstaande 

 schroeven, waarvoor en waarachter men gedeeltelijke schermen 

 plaatst om de geregelde doorstrooming van het water te be- 

 letten, kunnen dns tot de bepaling dienen. 



Indien nu /' de werkelijke lengte van de schroef is, en om 

 ranklne's notatie te volgen l de gezamenlijke lengte der bla- 

 den, dus — het aantal bladen, p de voortgang van het schip 

 c 



ten opzigte van het zog bij de schroef, per omwenteling van 

 de schroef, die n revoluties per secunde maakt ; dus p n de 

 snelheid vau de schroef door het water in lengte-eenheden per 



w 

 secunde; en - de massa van de cubieke eenheid water, zal 



9 



per omwenteling de impulsie 



1 



'ir 



R. =q>(c). - . - .'p.n 



n 9 r 



noodig zijn om het stevenwater uit het zog te vernieuwen, 

 waarin E voorstelt de constante vermeerdering van weerstand 

 van het schip uit deze oorzaak gedurende de geheele re- 

 volutie. 



E, is dus eene kracht die men moet aftrekken van de totale 

 voorwaartsche drukking van de schroefas om de werkelijke te 

 behouden, indien men, om beide vraagstukken van schip en 



tEKSL. EN MEDED. AFD. NATUUKK. 2de REEKS. DEEL VIII. 22 



