( 8 8 ) 



bleven en met het laatste niet dan na de zamenstelling zijner 

 verhandeling bekend geworden. 



Aan die onbekendheid is een eigenaardige opvatting en be- 

 handeling van het onderwerp te danken, waardoor de arbeid 

 van den Heer schols, afgezien zelfs van het vele wat daarin 

 geheel nieuw en verrassend mag heeten, ook nevens en na dien 

 van helmert, eene wezenlijke beteekenis heeft. 



Bepaalt men, zoo zegt de Heer schols in zijne inleiding, op 

 eenige wijze de plaats van een punt in de ruimte, zoo zal men 

 in het algemeen, tengevolge van verscheidene oorzaken, daar- 

 voor eene plaats vinden, welke min of meer van die werkelijk 

 door het punt ingenomen, verschilt. Men begaat derhalve een 

 fout, die in grootte en richting bepaald wordt door de verbin- 

 dingslijn van de werkelijke plaats van het punt en die daar- 

 voor gevonden. Herhaalt men de bepaling eenige malen, zoo 

 zullen de fouten zich ongelijkmatig om de werkelijke plaats 

 van het punt, — // oorsprong der fouten" — verdeelen. In- 

 dien echter het aantal bepalingen groot genoeg is, zal het blij- 

 ken, dat die verdeeling een zekere wet volgt. Om deze wet en 

 om de daaruit met betrekking tot de fouten voortspruitende 

 eigenschappen is het te doen. 



Heeft men een zeer groot aantal bepalingen volbracht, zoo 

 drukt de verhouding van het aantal malen, dat de fout binnen 

 zekere grenzen begaan is, tot het geheele aantal bepalingen de 

 waarschijnlijkheid uit, dat de fout eener bepaling binnen die 

 grenzen zal gevonden worden. Deelt men deze waarschijnlijk- 

 heid door den inhoud der ruimte, dan zal de grenswaarde van 

 dit quotiënt, bij onbepaalde afname van het ruimte-element, de 

 maat of // modulus" van de waarschijnlijkheid der fout, per een- 

 heid van ruimte, doen kennen, en een functie zijn van de 

 volstrekte waarde der fout en van hare twee richtingscoëfficiën- 

 ten of, zoo men wil, van hare projectiën op drie onderling 

 rechthoekige assen. 



Na deze uiteenzetting wordt in de eerste plaats gehandeld 

 over de eigenschappen die aan alle fouten, welke bijzondere 

 wet zij dan ook mogen volgen, gemeen zijn. Daarbij wordt de 

 ruimte rondom den oorsprong der fouten van massa voorzien 

 gedacht, en wel zoo, dat de dichtheid in ieder punt overeen- 



