( 58 ) 



de hoek dien de lichamen der prisinen met de oppervlakte van 

 het tandivoor vormen. Aan de vrije vlakte wordt het glazuur 

 begrensd door de cuticula, welk vliesje zich op dunne door- 

 sneden voordoet als een heldere lijn met dubbele contouren. 

 Op minder dunne sneden schijnt het als af de buitenste lagen 

 van het glazuur geelbruin gekleurd zijn ; zeer dunne praeparaten 

 leveren echter het bewijs dat de kleurstof enkel in de cuticula 

 voorkomt, misschien wel aan de buitenvlakte van dit vliesje is 

 afgezet. Aan de achterzijde van het vrij in de mondholte uit- 

 stekend gedeelte van den snijtand ligt op het cement een dun 

 laagje tandsteen. 



Ter plaatse waar het worteleinde van den tand eindigt, vindt 

 men een retort vormig lichaam, dat zich met een dunnen ]ang- 

 gestrekten hals aan den buitenrand van den tand tot aan het 

 mondslijmvlies voortzet, het glazunrorgaan. Het retortvormig 

 gedeelte van het glazuurorgaan zal ik glazuurzakje, het langge- 

 strekte deels hals van het glazuurorgaan noemen. Over een 

 lengte van 6 m.M. gerekend van af de grens tusschen zakje 

 en hals, verdient de hals in waarheid den naam van glazuur- 

 orgaan; wat meer naar voren ligt vormt geen glazuur meer en 

 atrophieert. Ter bekorting bij het beschrijven en tot beter be- 

 grip van den lezer, onderstel ik dat het glazuurzakje met zijn 

 lange as vertikaal en met den bollen omtrek van den zak als 

 in fig. 3 naar boven geplaatst is. De oppervlakte van het zakje 

 verdeel ik in een achter- boven- en voorwand. Het zakje grenst 

 aan de tandpulpa, die hier wel met odontoblasfcen, doch nog 

 niet met tandivoor bekleed is. De wand van het zakje wordt 

 gevormd door een enkelvoudige laag cylinder-epithelium. Dit 

 lijdt echter een uitzondering voor het naar beneden gekeerd ge- 

 deelte van den achterwand waar de cylindercellen ontbreken en 

 de cellen, die den inhoud van het zakje vullen, ook den wand 

 daarstellen. Van een omhullend vliesje is met de beste lenzen 

 niets waar te nemen. Ter plaatse waar het cylinder-epithelium 

 aan den achterwand ophoudt, zijn de cellen kemloos en nemen, 

 naar beneden toe, steeds in hoogte af (ng. 4), Daar waar de 

 achterwand in bovenwand overgaat, zijn de cellen voorzien van 

 groote elliptische kernen en heeft nieuwvorming van cellen 

 plaats. De bekleeding van den voorwand komt overeen met het 



