( 59) 



inwendig epithelium der autoren, die van boven- en achterwand 

 stelt het uitwendig epithelium daar. De inhoud van het zakje 

 vormt het stratum intermedium, een opeenhooping van naakte 

 protop]asma-cellen met zeer groote kernen en een dunne proto- 

 plasma-bekleeding. Aan den voorwand van het zakje en het 

 daaraan grenzend stuk van den hals is duidelijk waar te nemen 

 dat de protoplasma- cellen van het stratum intermedium zich 

 tusschen de elementen van het cylinder-epithelimn inschuiven. 

 Gaandeweg ziet men de oorspronkelijke cylindercellen dunner en 

 langer worden en de gedaante van vezels verkrijgen. De aldus 

 ontstane vezels worden van elkander gescheiden door cylinder- 

 vormige, naakte, kernhoudende protoplasma-cellen van gelijke 

 lengte, maar grootere dikte. Deze protoplasma-cellen zijn de 

 verder ontwikkelde afstammelingen der cellen van het stratum 

 intermedium, die zich tusschen de elementen van het inwendig 

 epithelium hebben ingeschoven. Zij zijn het die de eigenlijke 

 glazuurprismen vormen *). 



Het eerste verschijnsel, dat zich daarbij voordoet, is het op- 

 treden van zeer teere, niet dan bij sterke en scherpe vergroo- 

 ting, zichtbare dwarsstrepen, ter plaatse waar het glazuurorgaan 

 aan de odontoblasten grenst (fig. 6). 



Het stratum intermedium van het zakje zet zich over de ge- 

 heele lengte van het ware glazuurorgaan (6 m.M. van den hals) 

 als een samenhangende laag voort. De protoplas ma-hulsels wor- 

 den naar voren toe allengs dunner, zoodat men een opeenhoo- 

 ping van naakte kernen meent voor zich te hebben. 



Eeeds op geringen afstand van het zakje treft men tusschen 

 glazuurorgaan en beenvlies een afzonderlijke laag aan, bestaande 

 uit bindweefsel-elementen en bloedvaten. Aan de zijde waar het 



*) Dit ontwikkelingstadium is hoogst waarschijnlijk reeds door waldeijer 

 waargenomen en beschreven, maar in anderen zin geïnterpreteerd. Op pag. 346 

 van het Handbuch der Lehre von den Geweien, Erster Band, 1871, ze»t wal- 

 deijer: * An .den Langseiten der Zeilen tritt eine deutliche membranöse JBegren- 

 znng hervor, wahrend beide Enden freies Protoplasma zeigen." Indien een waar. 

 nemer het hier bedoeld ontwikkelingstadium onder de oogen krijgt en geen 

 gelegenheid heeft een doorloopende serie van vroegere stadiën te overzien, kan hij 

 moeilijk anders dan waldeijer gelijk geven. Heeft men echter die gelegenheid 

 wel, dan is het buiten twijfel dat de protoplasma-cellen absoluut naakt zijn en 

 hulsels der cylindermantels gesimuleerd worden door alterneerend met de proto» 

 plasma-cellen in het gelid staande vezels. 



