( 61 ) 



niveau gelegen bolletjes en vormen nu eens vezelige, dan weer 

 vliezige, maar steeds sterk lichtbrekende massa's. (Fig. 7 tus- 

 schen P, en P 2 en fig. 13). 



De vliezen vertoonen op de vlakte gezien talrijke meestal 

 ronde openingen van ongelijke grootte. Tets later treedt de 

 eigenaardige overlangsche en dwarsche streping van het gevormde 

 glazuur te voorschijn. 



Het bijzonder verloop der geheel gevormde glazuur vezels, die 

 niet loodrecht staan op de ivoor- oppervlakte en in den regel 

 concaaf- convex gebogen zijn, laat zich op eenvoudige wijze ver- 

 klaren, als men aanneemt dat de snelheid, waarmede de ele- 

 menten van het glazuurorgaan zich van den wortel naar de 

 tandpunt voortbewegen, wordt voorgesteld door Yg en grooter 

 is dan V z -, de snelheid, waarmede het ivoor vooruitschuift en 

 tevens dat V^-Vj- een functie is van den afstand, waarop 

 de glazuurcel verwijderd is van de grens tusschen zakje en 

 hals van het glazunrorgaan. (Zie fig. 7). Later zal blijken, 

 dat goede gronden voor deze meening zijn aan te voeren. 



Uit het thans medegedeelde blijkt, dat de naar het ivoor 

 gekeerde einden der naakte glazuurcellen door een proces, dat 

 wellicht het best kan gekarakteriseerd worden door het knop- 

 vorming te noemen, de dwarsgestreepte, rozenkransvormige gla- 

 zuurvezels of prismen vormen en dat alterneerend met deze een 

 ander soort van vezels in het glazuur, moet voorkomen, dat 

 zijn ontstaan te danken heeft aan de tot vezelen vervormde 

 cylinder-cellen van het inwendig epithelium. Ofschoon moet 

 toegegeven worden dat in het geheel gevormde glazuur zonder 

 hulp van chemische agentien niets te zien is van tweeërlei soort 

 van vezels, zie ik daarin geen reden om het bestaan dier twee 

 soorten van vezels te ontkennen. Het vervolg zal doen zien, 

 dat de analyse van geheel gevormd glazuur op alle punten in 

 overeenstemming is met hetgeen de ontwikkelingsgeschiede- 

 nis leert, 



Alvorens verder te gaan wensch ik nog bijzonder de aandacht 

 te vestigen op de metamorphose der cylinder-cellen van het 

 inwendig epithelium, die hunne kernen verliezen en tot vezelige 

 elementen vergroeien. Ik heb mij afgevraagd aan welke oor- 

 zaken dit vreemde verschijnsel moet geweten worden en ben 



