( 91 ) 



oefend. Of ook, zulk eene cirkelquadratimr werd een middel- 

 punt, waaruit onderscheidene belangrijke geschriften en ontdek- 

 kingen ontsprongen langs allerhande verschillende wegen. 



De eerste van zoodanige proeven, waarmede wij hier willen 

 aanvangen, is die van simon van der eycke. 



2. Deze simon van der eycke werd ook wel genoemd (en 

 noemde zich zelven ook wel, naar de gewoonte dier dagen) si- 

 mon a quercü, simon du chesne, soms eenvoudig duchesne. Yan 

 zijn levensloop is slechts weinig bekend. Wij zullen zien, dat 

 hij in 1584 te Delft woonde, en dat hij in 1603 nog leefde. 

 Hij was geboren te Döles; maar was toch meer nederlander 

 dan franschman, althans naar zijn stijl van schrijven te oor- 

 deelen. Zijn schrijven in het fransch is dikwerf niets beter dan 

 woordelijk vertaald hollandsch ; zooals wij straks meermalen de 

 gelegenheid zullen hebben op te merken. Waarschijnlijk was 

 zijne familie wegens hare godsdienstige gevoelens naar ons land 

 gevlucht : men zegt althans, dat hij een streng calvinist is ge- 

 weest. Trouwens in de voorreden van zijn straks te behandelen 

 werk //Quadrature du cercle" zegt hij, sprekende van al het- 

 geen Prins willem 1 deed en leed, // a Fimita- || tion d'icelluy 

 mesme, pour la parole duquei exposez jours || & nuicts vostre per- 

 sonne en infinitz d'angers, (sic)" en aan het einde dier voor- 

 rede spreekt hij van //son Eglise affligiée. ,1 



Terwijl hij dit werk zelf eindigt met de woorden : 

 t/Reiidant gr aces fy louanges a l' Eternel, duquei toutes \\ cho- 

 ses procedent, ty auquel toutes choses sont fmalement || re- 

 uocquées, Par Jesus-Christ son Filz vnic- jj que nostre saulueur 

 et redempteur |) auec son sainct Esprit. j| Amen.' 1 



3. Uit deze weinige bijzonderheden blijkt echter, dat hij 

 niet verward moet worden met zijnen naamgenoot simon van 

 der eycke, ook wel genoemd simon brabant a quercu : hoezeer 

 het zeer wel mogelijk is, dat zij bloedverwanten waren. Deze 

 was te Brussel geboren, werd zanger aan de St. Stephanskerk 

 te Wien, en daarna kapelmeester bij ludovicus sforza, Her- 

 tog van Milan tot aan 1508; waarna hij dezelfde betrekking 

 bleef bekleeden onder diens zoon maximilianus. Hij schreef toen 

 een bekend werk over de muzijk //Opusculum Musices de Gre- 

 goriana et "Figurativa et Contrapuncto Simplici, cum Exemplis. 



