( 124 ) 



veiligheid kunnen te loor gaan? De mogelijkheid immers van 

 het korter' of langer' tijd na den dood herkennen van geheime 

 misdrijven zal daarmede ten eenenmale zijn opgeheven. 



Ofschoon gerechtelijke opgravingen zelden voorkomen, en 

 hoezeer deze volstrekt niet altijd het begeerde licht konden 

 ontsteken, bestaan er toch voorbeelden in menigte van haar 

 hoog gewicht voor de handhaving van het recht. Men verlieze 

 hier niet uit het oog: dat overal, zelfs ook in Duitschland, 

 waar bepaalde Gerichtsaerzte zijn aangesteld, bij den gewonen 

 lijkenschouw, vóór de ter aardebestelling te verrichten, meer- 

 malen sporen van uitwendig geweld geheel zijn voorbijgezien. 

 Dat mede, niet alleen in Duitschland, maar ook in Frank- 

 rijk en Engeland, vergiftmoord dikwerf is miskend geworden bij 

 het leven, en de slachtoffers daarvan onder alledaagsche ziekte- 

 benamingen zijn aangegeven, en begraven als aan natuurlijken 

 dood gestorven. Dat hetzelfde ook in JNederland niet onwaar- 

 schijnlijk mag worden geacht, vooral zoolang geen meer alge- 

 meen afzonderlijk onderwijs in praktisch-geneeskundige toxicolo- 

 gie wordt gegeven. In dergelijke gevallen nu, en insgelijks na 

 schedel-verwonding, beenbreuken, kneuzingen of andere beleedi- 

 gingen, — bij het leven of vóór de begrafenis onopgemerkt 

 gebleven, — zijn meerdere moord-aanslagen vroeger of later, 

 soms zelfs na verscheidene jaren, door de exhumatie nog ontdekt. 



Mag dan de hooge regering dit gewichtig hulpmiddel der 

 justitie, zij het dan ook niet geheel, toch aan een deel der 

 natie prijs geven? Ik meen zulks ten sterkste te mogen be- 

 twijfelen, daar het mij toeschijnt, dat daarvoor geen aequivalent 

 zal kunnen worden in de plaats gesteld, dat in sommige gevallen 

 noodzakelijkheid van latere opgraving overbodig zou maken. 



Ofschoon, in vele andere opzichten, geenszins tot de bestrij- 

 ders der crematie wenschende te behooren, acht ik toch dit 

 argument tegen haar overwegend, en van zoo teederen aard, dat 

 het vóór en tegen van alle zijden, ook door de leiders der we- 

 tenschap, veel ernstiger dan tot hiertoe, ter sprake zal moeten 

 worden gebracht. Zonder dit, bij mogelijke overijling in de 

 uitvoering, zou laödicëisme der genees- en rechtskundige weten- 

 schap niet minder gevaarlijke gevolgen kunnen na zich slepen 

 voor de maatschappij, dan het, op nadeelige en stuitende wijze, 



