( 170 ) 



van opeenvolgende jaren vereenigt, waar men ook aanvange. Zoo 

 was het ook met de onderzoekingen van lamont. Prof* v. lamont 

 rangschikte de waarnemingen van Munchen naar de periode, 

 telkens 100 perioden bij eenvoegende. Elk dier reeksen gaf nog 

 vrij wat negatieve getallen, zoodat lamont geen genoegzame 

 waarschijnlijkheid aan het resultaat meende te mogen toekennen. 

 Voegde ik echter telkens drie dier reeksen bijeen, zoo 

 was ook weder het aantal negatieve verschillen aanmerke- 

 lijk afgenomen, en voor alle negen zamengenomen bijna tot 

 nul gebracht. Zie pogg. Ann. LXXXVII, p. 521, LXXXVII, 

 p. 1^9 en 541. 



Het spreekt van zelf, dat ik aan de onderzoekingen van 

 Dr hornstein, die een periode van eenigzins korteren duur 

 aanneemt, geen gezag genoeg kan toekennen om mijne uit- 

 komst onzeker te maken. Zeer nauwkeurig is door hem dat 

 onderzoek ingesteld, maar het strekt zich over te kleine tijd- 

 ruimte uit bij de groote onregelmatigheden welke in de tem- 

 peraturen voorkomen. Dr. hornstein, met wien ik daarover 

 correspondeerde, meent zijne periode, die nader met den om- 

 wentelingsduur naar spörer en anderen overeenstemt, te moeten 

 handhaven. Zoo zouden er dan twee perioden moeten zijn, want 

 de mijne kan ik geen minuut wijzigen. 



Er volgt dus uit, dat de onregelmatige afwisselingen van 

 temperatuur, die in de weersgesteldheid door allerlei storingen 

 voorkomen zeer veel grooter zijn dan de wisselingen ten ge- 

 volge van de periode, maar er is toch groote waarschijnlijkheid 

 voor, dat er ook werkelijk eene periodische toe- en afneming 

 der warmte bestaat, telkens na 27.381 dagen weder aanvan- 

 gende; want de periodische afwisseling wint het op den duur 

 van de onregelmatige. Bedenkt men nu, dat soms dagen ach- 

 tereen een temperatuur heerscht, die 10° C. hooger of lager is 

 dan die, welke op denzelfden datum van een ander jaar voorkwa- 

 men, dan moet men erkennen, dat er wel een oorzaak dient te 

 worden aangenomen, waardoor de sterke afwijkingen overvleu- 

 geld worden. Er zijn vier jaren, zie de aanteekeningen van de 

 sectie-vergaderingen van het Prov. Utrechtsen Gen, voor 1866, 

 waarin ik verliezen lijdt van 800 tot 1000, maar daarentegen 

 vijf, waarin ik 1000 tot 1300 graden win. Vijftig verliezen 



