( *ia ) 



op eene humusachtige clan op eene caautch olieachtige stof. Deze 

 bruine stof liet bij verbranding eene aanzienlijke hoeveelheid 

 van eene kalkrijke asch achter. 



Door aanhoudend koken met water werd eene lichtgele op- 

 lossing van calciumverbindingen verkregen, die bij lang staan 

 kleine kristalletjes van een zout afzette, dat aan zijn vorm zeer 

 gemakkelijk was te herkennen, en later onder den naam van 

 f/ Monocalcium-plumieraat" zal worden beschreven. Daar de 

 oplossing der calciumzouten op die wijze slechts zeer langzaam 

 tot stand kwam, werd het residu verder met zeer verdund 

 azijnzuur verwarmd, waarbij ten laatste niets dan plantenvezels 

 en de bovengenoemde humusachtige massa overbleven. 



De verkregene oplossingen werden met dierlijke kool ont- 

 kleurd en uitgedampt. Bij bekoeling zetten zich daaruit cal- 

 ciumzouten van verschillenden vorm af, die evenwel bij nader 

 onderzoek bleken tot hetzelfde zuur te behooren ; immers door 

 ontleding met verdund zwavelzuur, schudden met aether, en 

 verdamping der aetherische solutie verkreeg ik uit alle steeds 

 hetzelfde nader te beschrijven plumierazuur. 



De laatste moederloogen waren zeer donker gekleurd en ver- 

 toonden het verschijnsel, dat reeds door altheer bij het acidum 

 /-plumiericum was opgemerkt, namelijk het sterk opschuimen bij 

 voortdurende verwarming op een waterbad. De hoeveelheid 

 daarvan was te gering, om hare natuur door een scheikun- 

 dig onderzoek te kunnen opmaken. Door toevoeging van een 

 mengsel van verdund zwavelzuur en kalium dichromaat-oplossing 

 ontstond eene sterke opbruising en bij bekoeling zette zich eene 

 in kleine naaldjes kristalliseerende stof af, die ook bij de 

 directe oxydatie van het tot de bovengemelde calciumzouten 

 behoorende zuur verkregen wordt. Het komt mij niet onwaar- 

 schijnlijk voor, dat de bovengenoemde laatste moederloogen een 

 calciumzout van een zuur glucoside bevatten, dat als moeder- 

 stof van de reeds vermelde kristalliseerbare calciumverbindingen 

 (plumieraten) moet worden beschouwd. 



De afzondering van het zuur uit de verkregene kristallij ne 

 calciumzouten, dat wij voortaan plumierazuur zullen blijven 

 noemen, geschiedt het best op deze wijze, dat men de calcium- 

 zouten door koken met eene overmaat van kaliumcarbonaat 



