( 214 ) 



ontleedt, de oplossing van het kaliumpluraieraat met zwavelzuur 

 oververzadigt een herhaaldelijk (9 — 12 maal) met haar gelijk 

 volumen aether schudt. De aetherische oplossingen geven bij 

 verdamping een residu, dat spoedig vast wordt en hoofdzakelijk 

 uit plumierazuur bestaat. Door omkristalliseeren uit water 

 kan het verder gereinigd worden. 



Andere bereidingswijzen leveren zeer onbevredigende uitkom- 

 sten op; ontleedt men een oplosbaar plumieraat, bijv. een ka- 

 lium-, ammonium- of calciumzout met loodacetaat, dan verkrijgt 

 men wel is waar een wit neerslag; maar dit is geene zuivere 

 loodverbinding en bevat steeds eene aanzienlijke hoeveelheid van 

 het in het oorspronkelijke plumieraat voorkomende metaal. 

 Eene ontleding van het loodpraecipitaat door zwavelwaterstof 

 levert dus geen zuiver plumierazuur, maar nevens dit ook zure 

 zouten, die zich bij verdamping der vloeistof afscheiden. 



Het is hoogst waarschijnlijk, dat het zoogenaamde acidum 

 ^-plumiericum van altheer niets anders was dan een dergelijk 

 zuur calciumplumieraat. 



Door ontleding van een calciumplumieraat met zuringzuur 

 kan evenmin onmiddellijk zuiver plumierazuur verkregen worden ; 

 want dit laatste, eenmaal afgescheiden, lost eene vrij aanzienlijke 

 hoeveelheid calciumoxalaat op, dat zich bij concentratie nooit 

 geheel afscheidt, zoodat het kristallijne plumierazuur steeds 

 calciumhoudend is. Alleen door uittrekken van het onreine prae- 

 paraat met aether laat zich het calciumoxalaat verwijderen. 



Ik ga nu over tot de beschrijving van het plumierazuur en 

 van eenige zijner verbindingen. 



Plumierazuur C, H, 5 

 (a-Pl umierazuur van altheer.) 



Het plumierazuur scheidt zich uit eene warme geconcentreerde 

 oplossing in water af in den vorm van uiterst kleine, onder 

 het mikroskoop duidelijk zichtbare kristalhoopjes. Het is zoo 

 weinig in koud water oplosbaar, dat eene zeer geconcen- 

 treerde oplossing bij bekoeling bijna geheel schijnt te stollen 

 en veel op een met water aangelengd wit poeder gelijkt. Bij 

 langzame kristallisatie uit verdunde vochten scheiden zich on- 

 duidelijk kristallijne korsten af. In alcohol lost het zeer gemak- 



