( 216 ) 



leid tot de overtuiging dat in de molecule Cj ö H 10 O 5 8 hy- 

 droxyl-groepen en één carboxylgroep moeten voorkomen. Ik 

 heb namelijk zouten kunnen verkrijgen, waarin '/ l0 , 2 / 10 , 3 /io en */io 

 van de in het zuur voorkomende waterstof door metalen was ver- 

 vangen ; beschouwt men deze als afleidingsproducten van 1 mo • 

 lecule zuur, waartegen zoover ik weet geene bedenkingen be- 

 staan, dan moeten 2 zuurstofatomen tot de carboxyl-groep en 

 3 tot hydroxyl-groepen behooren. 



letrakaliumplumieraat. 

 c i o H 6 K 4 O 10 + 3 H 2 O. 



Deze verbinding ontstaat, wanneer men plumierazuur met 

 eene overmaat van kaliumcarbonaat-oplossing verwarmt, de 

 vloeistof tot stroopdikte indampt en nu eenigen tijd onder een 

 exsiccator laat verblijven. Er vormen zich langzamerhand vrij 

 groote kristallen, waarvan de vorm moeilijk is te herkennen. 

 Aan zeer kleine kristalindividuën nam ik onder het mi- 

 kroskoop duidelijk den in Tig. 1 afgebeelden vorm waar, die 

 tot het monoklinische systeem behoort en de combinaties 

 oo P, oo P oo en OP vertoont. 



Het bedoelde kaliumzout is zeer gemakkelijk in water op- 

 losbaar en vertoont groote neiging om aan de lucht te ver- 

 vloeien. Het geeft aan gekristalliseerd calciumchloried in dit 

 opzicht weinig of niets toe. 



F . De samenstelling van het zout 



werd opgemaakt uit de uitkomsten 

 van de volgende analyse: 



0.2786 gram van het kaliumzout 

 verloren bij drogen op 16 0°C. 0.0434 

 gr. water en bij hoogere temperatuur 

 niets meer. Het residu leverde 0.19 20gr. K Cl. 



Alzoo : 



Gevonden. Berekend. 



H 8 12.3 12.9 



K 37.2 37.6 



