( 220 ) 

 Dizilverplumieraat. 



Deze verbinding wordt verkregen door dubbele ontleding van 

 diammoniumpl umieraat (zie boven) met zilvernitraat. Zij vormde 

 een wit kristallijn, in water uiterst moeilijk oplosbaar poeder, 

 dat aan de lucht gedroogd op 100° C geen water verloor, maar 

 waarschijnlijk toch één molecule water gebonden bevatte. 



Daar de verbinding zich reeds bij drogen op 120° C. sterk 

 begon te kleuren en bij verhitting op 160° reeds voor een 

 goed deel was ontleed, werd het bij 100° C. gedroogde zout 

 in een platinascheepje aan de analyse onderworpen. 



De uitkomst daarvan was de volgende: 



0.3908 gr. van het zout gaven 0.3908 gr. C 2 , 0.0728 

 gr. H 2 en 0.2004 gr. Ag. 



Berekend. 

 Gevonden. C 10 H s Ag 2 Ü 5 C 10 fi s Ag 2 Ü 5 -f H a O 



C 26.9 28.3 27.1 



H 2.6 1.7 2.3 



Ag 50.1 50.0 49.0 



1 rizilverp lumieraat . 

 C 10 H 7 Ag 3 O 5 +HH.O. 



De bereiding van dit zout geschiedde evenals die van het 

 voorgaande, namelijk door ontleding van een triammonium- 

 plumieraat (zie boven) door zilvernitraat. Plet vormde een wit 

 kristallijn lichaam, dat zich bij langzame bekoeling van eene 

 warme oplossing als eene verzameling van concentrisch gegroe- 

 peerde naalden voordeed. 



Het luchtdroge zout verloor op 100° C. 1.3 pCt. water 

 (0.0119 gr. op 0.9008 gr. zout). Van het op 100° C. ge- 

 droogde zout gaven 0.4597 gr., in een platinascheepje verbrand, 

 0.3701 gr. GO, en 0.0682 gr. Eï 2 O (De zilverbepaling mis- 

 lukte door spatten). 



0.4309 gr. van het op 100° C. gedroogde zout gaven verder 

 0.2532 gr. Ag. 



