( 321 ) 



Ook dit zilverzout schijnt alzoo bij 100° C. één molecule 

 water te bevatten. 



c 



Gevonden 

 1) 2) 

 21.9 



Berekend naai C, H 7 



21.9 



H 



1.7 



— 



1.7 



Ag. 



— 



58.6 



59.0 



Behalve de hiervoren beschreven zouten heb ik nog getracht, 

 de samenstelling na te gaan van een cadmium- en van een 

 koperzout, die door den heer Dr. de vrij waren bereid en zich 

 beide geheel als homogeen onder het mikroskoop vertoonden. 



Het koperzout verloor op 130 C°. slechts 3.1 pCt. water 

 en bevatte volgens de analyse 17.5 pCt. Cu.; het cadmium» 

 zout verloor bij drogen op 140° C. 9.6 pCt. water en bevatte 

 25.0 pCt. Cd. 



Het is niet mogelijk, op deze cijfers eenvoudige formulen 

 aan te sluiten, en het schijnt, dat deze zouten niettegenstaande 

 hun homogeen uiterlijk, mengsels van twee of meer verbin- 

 dingen zijn. 



Verschijnselen bij de oxydatie van het plumierazuur door 



chroomzuuur. Vorming van een aromatisch zuur 



C 9 H 8 4 (Dioxykaneelzuur?) 



Wordt eene oplossing van plumierazuur met zwavelzuur en 

 kaliumdichromaat samengebracht, zoo heeft, zelfs bij tamelijk 

 groote verdunning, reductie van het chroomzuur plaats. Er 

 scheidt zich een moeilijk oplosbaar in klinoedrische naaldjes 

 kristalliseerend aromatisch zuur af, dat meestal door een gering 

 chromiumgehalte geelachtig of groenachtig gekleurd, doch in 

 zuiveren toestand geheel wit is. 



Heeft de oxydatie in geconcentreerde oplossingen plaats of 

 ondersteunt men de scheikundige werking door verwarmen, 

 zoo heeft sterke opbruising en ontwikkeling van kooldioxyd 

 plaats. Dit feit in verband met de aanzienlijke opbrengst aan 



