( 228 ) 

 Hypothese omtrent de constitutie van het plumierazuur. 



Wanneer wij alles, wat tot nog toe omtrent het plumierazuur 

 is medegedeeld, met elkaar iii verband brengen en voor een 

 oogenblik aannemen, dat bij de droge destillatie van het plu- 

 mierazuur h/derdaad cinnamylhydruur wordt gevormd, dan komt 

 mij de volgende structuurformule voor het plumierazuur niet 

 onwaarschijnlijk voor 



C.H. 



CH^OH 



C 2 H 2 . CO j H 



OH 



OH 



volgens welke de genoemde verbinding niets anders zou zijn 

 dan een oxymethyl—dioxycinnamylzuur. 



De formule geeft van verscheidene feiten rekenschap, die v/ij 

 in het bovenstaande hebben aangehaald, en wel: 



1°. Zij strookt met het bestaan van 4 reeksen van plumiera- 

 zure zouten, waarvan wij enkele repraesentanten hebben kunnen 

 aantoonen. 



2°. Zij is in overeenstemming met de ontleding, die het 

 plumierazuur door oxydatie met chroomzuur ondergaat en waarbij 

 het stuk CU 2 O van de oxymethylgroep in mierenzuur overgaat. 

 C,„H, O 5 +O = C 9 H 8 O 4 +CH 2 0,. 



3°. Zij vordert het bestaan van een zuur C, H l2 5 , dat 

 wij inderdaad door de werking van waterstof op het plumiera- 

 zuur hebben verkregen. 



4°. Zij wordt eerder bevestigd dan tegengesproken door de 

 omstdndigheid, dat van het zuur C 9 H 8 4 zouten zijnjverkre- 

 gen, waarin 2 fl en 3 H door zilver waren vervangen. 



Tntusschen zoolang het onderzoek van het plumierazuur niet 

 op uitgebreidere schaal is verricht en het verband daarvan met 

 kaneelzuur niet met meerdere zekerheid is aangetoond, blijft 

 hetgeen ik omtrent de mogelijke constitutie van het plumierazuur 

 heb gemeend te mogen opperen, eene hypothese en niets meer. 



Delft, 16 Juni 1875. 



