( 245 ) 



of, zooals hij het noemt, de snelheid s-amplitude ; deze stelt 



cc 



hij = — , wanneer a een constante is evenals a bij ketteler. 



Deze beide veronderstellingen van eötvös en ketteler zijn met 

 elkander in strijd, zooals wij later de gelegenheid zullen heb- 

 ben om aan te toonen. Eötvös leidt zijn stelling af uit een 

 beginsel omtrent de levende kracht der trillingen, hetgeen hij 

 voorop stelt en als volgt uitspreekt. Neemt men aan, dat de 

 translatorische beweging der trillingsbron geen invloed heeft op 

 hare trillingsbeweging, dan is van deze veronderstelling het on- 

 middellijke gevolg, dat de bron gedurende elk harer trillingen 

 aan de haar omgevende stof in den vorm van voortgeplante 

 trillingen eene hoeveelheid levende kracht mededeelt, welke de- 

 zelfde is in het geval, dat zij in rust, als in het meer alge- 

 meene geval, dat zij in beweging is. Hij denkt zich nu een 

 lichaam, dat slechts in twee tegenovergestelde richtingen trillingen 

 uitzendt, waarbij het golfoppervlak dus uit twee platte vlakken 

 bestaat, die ter weerszijden op gelijke afstanden van het lichaam 

 gelegen zijn, en waarbij de trillingen dus geen verzwakking 

 ondergaan gedurende de voortplanting. Hij leidt dan de uit- 

 drukking af voor de som der levende krachten wegens de tril- 

 lingen op een gegeven oogenblik aanwezig in twee geheele gol- 

 ven, waarvan aan elke zijde van het lichaam eene gelegen is; 

 vooreerst voor het geval, dat het lichaam in rust is, ten tweede 

 voor het geval, dat het zich met de snelheid g voortbeweegt 

 in een der beide richtingen, waarin het zijn trillingen uitzendt. 

 De in beide gevallen gevonden uitdrukkingen stelt hij aan elk- 

 ander gelijk, en komt daardoor tot de volgende vergelijking : 



°V (v—9) + «*' i v +ff) = Ü«^, (3) 



waarin cc de snelheids-amplitude voorstelt van de uitgezonden 

 trillingen, wanneer het lichaam in rust is, « x ena, dezelfde 

 grootheid voor en achter het lichaam, wanneer het in be- 

 weging is. 



Aan de voorgaande vergelijking voldoet de veronderstelling 

 a j = « 3 = cc. En daar men, wanneer men met ketteler aanneemt, 

 dat niet de snelheids- maar de trillings-amplituden in de drie 



