of, als wij 



( 247 ) 



V 2 (ff: «) — « 2 



stellen 



v + g 



— y fes «) 



<*2 2 = V~ h?> "^ = ( v — ^) <P h?» «) + <* 2 , 



waarin cp [g, cc) alleen aan de voorwaarde gebonden is, dat 



<P (— ^ «) = — <P (^' °0 moet zi J n - 



Zeer waarschijnlijk is (p(g,<*) van den vorm a 2 X % {g)<> 

 zoodat : 



«,■-* {1 + (^ + <7)x(<7)} ) 



<V = « 2 (1 + (f— j)z(-*)} (5j 



= «" f 1 — ip—9) X {ff)} ) 

 is, waarin 



X HO « % (ff)- 



Eötvös stelt qj (g, a) en % (gj = 0, maar dit is volstrekt 

 niet noodzakelijk. Elke oneyen-machtsfunctie van g kunnen 

 wij voor / (g) aannemen. Het door eötvös behandelde geval, 

 waarbij een trillingsbron vlakke golven uitzendt in slechts twee 

 richtingen, leert ons niets omtrent den vorm der functie %. 

 Wenden wij ons daarom tot het meer algemeene geval, waarbij 

 de trillingsbron trillingen uitzendt in alle richtingen, en waar 

 wij met spherische golf- oppervlakken te doen hebben, en zien 

 wij, of wij daardoor iets naders omtrent die functie i te weten 

 kunnen komen. 



Bij stilstaande trillingsbron breiden de trillingen zich uit 

 volgens spherische golven ; alle punten, die in dezelfde phase 

 van trilling verkeeren, liggen op boloppervlakken, die alle het- 

 zelfde middelpunt hebben, namelijk de trillingsbron, die wij hier 

 als een punt aannemen. Ook bij bewegende trillingsbron zijn de 

 oppervlakken van gelijke phase bol-oppervlakken, maar deze zijn 

 nu niet meer concentrisch. Die bol-oppervlakken hebben nu tot 

 straal den actieven afstand der trillingsbron en tot middelpunt 

 de plaats, waar de trillingsbron zich bevond, toen deze de 

 phase van trilling uitzond, die op het tijdstip, waarop wij de 

 golf oppervlakken nagaan, het beschouwde bol-oppervlak bereikt. 



