( 262 ) 



Volgens poisson's notaties is a* g q = H en deze laatste groot- 

 heid komt overeen met het dubbel der moleculaire constante, 

 die wij Kj noemden. Verder is co de randhoek, dien wij met 

 c/j aanduidden, v het volume der vloeistof, en het gewicht der 

 bovenste plaat. Brengen wij de vergelijking van poisson over 

 in de door ons gebruikte notaties, dan verkrijgen wij : 



terwijl wij vonden: 



— q v TTTT' 



•(*..+ ?) " 



Gaat men evenwel de afleiding van poisson na dan vindt 

 men dat hij het gewicht der vloeistof zelve heeft verwaarloosd. 

 Poisson vond namelijk op bl. &W de betrekking: 



rlcfcosio \ . -i 



«j = n g () r I — i X' I ?• — # 2 s?« 6? 



waarin de twee laatste termen van het tweede lid werden ver- 

 waarloosd. De eerste dezer twee termen, te weten \g Qnr 2 k is 

 het halve gewicht van den druppel. De tweede stelt den in- 

 vloed voor, dien het vrije oppervlak der vloeistof tusschen de 

 platen op de evenwichtsvoorwaarde uitoefent. Zij werd in onze 

 berekening niet opgenomen, op grond van de onderstelde kleine 

 waarde van het quotiënt der hoogte door den straal van het 

 bovenvlak. 



Stellen wij ons namelijk voor dat de bovenste plaat rijst, 

 dan zal het vrije oppervlak der vloeistof tusschen de platen 

 vergroot worden. Het punt a, waar de meridiaan van dit op- 

 pervlak tegen het bovenvlak onder een hoek cp aansluit, rijst 

 over een afstand dh. Een loodlijn uit a op den meridiaan in 

 zijn nieuwen stand neergelaten, maakt met dh den hoek cp en 

 het stuk begrepen tusschen het voetpunt der loodlijn en het 

 nieuwe aansluitingspunt is dh sin cp. Dit is de vergrooting, 

 die de meridiaan ondergaat. Het geheele oppervlak ondergaat 

 derhalve de vergrooting 2 n r sin y d h. Het virtueele moment 



