( 268 ) 



der nieren waarmede zij vast zijn vergroeid; de regter loopt 

 daar spits toe, de linker gaat over in eene ronde holte of blaas 

 van 71 — 8i centim. diam. Naar beneden toe verloopen beide 

 buizen in het algemeen, zooals gezegd is, aan de binnenzijde 

 der ureteres zonder echter daarmede verbonden te zijn ; op 

 eenige centimeters afstand van hun benedeneinde, waar zij meer 

 achter de ureteres komen te liggen, zijn zij met deze vrij vast 

 vereenigd zonder evenwel met deze buizen te versmelten, daar 

 zij niet zoo als de ureteres in de blaas maar lager in de pars 

 prostatica urethrae niet ver van de mediaanlijn aan den achter- 

 wand der urethra even boven den colliculus seminalis uit- 

 monden. Deze uitmonding iaat (zoowel bij de linker als bij de 

 regter) slechts eene hjne sonde door en staat in wijdte onge- 

 veer gelijk met de opening door welke zich de ductas ejacula- 

 torii in de urethra ontlasten. Deze laatsten leveren, evenmin als 

 de vesiculae seminales, eenigerlei afwijking op : zij monden op 

 de gewone wijze ter weerszijde van den colliculus seminalis 

 uit : op den colliculus zelf, is echter geene naar de vesicula pro- 

 statica voerende opening te ontdekken, daarentegen voert eene 

 kleine opening juist in de mediaanlijn op den colliculus, 4 a 5 

 millim. boven de uitmonding der ductus ejaculatorii gelegen, 

 mede naar de linker der bovenbeschreven buizen, welke dus 

 door twee verschillende, hoewel beide zeer kleine openingen met de 

 urethra in gemeenschap staat. In beide buizen bevond zich eene 

 vloeistof, die ongelukkig door onachtzaamheid der seceerenden 

 verloren ging. 



Willen wij niet op het standpunt der zuivere beschrijvende 

 ontleedkunde blijven staan, dan doet zich hier terstond de vraag 

 voor ons op naar de beteekenis der beschrevene abnormale dee- 

 len : behooren zij tot het sjstema uropoëticum of tot het geni- 

 taalstelsel? Hoe zijn zij in den toestand gekomen, waarin zij 

 zich thans aan ons voordoen? Om deze vragen te kunnen 

 beantwoorden, is het noodig zich rekenschap te ge\'en van de 

 verschillende ontwikkelingsvormen, welke het systema uropoëti- 

 cum en het daarmede zóó nauw verbonden systema generationis 

 bij het embryo der hoogere dieren doorloopen. — Zoo als be- 

 kend is bevinden zich in dat tijdvak van het foetale leven, 

 waarin de organa generationis en ook de nieren nog geheel 



