( 351 ) 



treft, is de reden inoeijelijker te gissen, omdat deze ang zoo 

 zorgvuldig niet was, en hier en daar de aanteekeningen van 

 van ceulen gebruikte: misschien was deze toen reeds bezig 

 met zijn Cyclometricus, waarin hij evenzeer de 34 decimalen 

 op eenigzins andere wijze afleidde : maar het is juist in dit 

 werk, dat voornoemde aanteekening omtrent de grafsteen voor- 

 komt. Het komt dus waarschijnlijk voor, dat van ceulen wel 

 de 34 decimalen heeft achtergelaten, maar zonder de bereke- 

 ningen, die daarbij behoorden. 



J4. Wij hebben boven gezien, dat van ceulen de cirkel- 

 quadratuur van simon van der etcke bestreed, en daardoor 

 tot zijn eigene berekeningen schijnt gekomen te zijn. Hij be- 

 streed echter evenzoo de cirkelquadratuur van josephus scali- 

 ger, die van veel lager wetenschappelijk gehalte was; maar het 

 schijnt wel, dat hij tegen zulk een beroemd man niet in het 

 publiek door gedrukte stukken, wilde opkomen. Wij zouden 

 dus van deze geheele zaak niets weten, ware het niet, dat 

 een even hoog persoon als scaliger, adriaan van komen (ge- 

 woonlijk bekend als adrianus romanus) zich dien wetenschap- 

 pelijken twist had aangetrokken. Later hopen wij met dien man 

 nader in kennis te komen : hier zij het genoeg aan te halen, 

 wat roma>us daaromtrent vermeldt in ziju werk, dat gewoon- 

 lijk //Apologia pro Archimede 22 ) wordt genoemd. 



Voor de //Exercitationes Cvcn^e" geeft a. romanus een 

 //Lectori Philomathr 1 (bladz. 55 — 57); en daarin verhaalt hij 

 hoe ludolph van ceulen binnen de twaalf eerste dagen na 

 het in het licht verschijnen van scaliger's //Cyclometrica Ele* 

 menta" [die later ter sprake zullen komen] aan den schrijver 

 de fouten mededeelde, die hij begaan had ; met de bede om de 

 exemplaren van dit werk in te trekken, nu hij nog tijd en ge- 

 legenheid had, om zijne eer te redden j hoe scaliger den 

 '/pugil 11 (scherm meester) had uitgelachen, dat deze in zulk eenen 

 korten tijd den arbeid zoude kunnen verbeteren van iemand, als hij 

 zelf (scaliger) was; hoe van ceulen sedert nog twee of drie- 

 maal daarop was teruggekomen, doch te vergeefs ; hoe hij zelf 

 (romanus) zich toen de zaak had aangetrokken, doch op vrij 

 wat hooger toon; dan ook dit had nirt geholpen. Romanus 

 toch schrijft daarover. 



1 EBSL. EK ULDED. klD. NATUUR» 2de REEKS. DEEL IX. 28 



