( 372 ) 



slaan en steeds heb ik daarin bij drogen op 120° — 130° C. 

 een watergehalte gevonden, dat met 1 molecule H 2 overeen- 

 komt. Buitendien was het gedroogde tartraat kennelijk van het 

 ongedroogde onderscheiden ; het hing op eene eigenaardige wijze 

 samen en had een S. D. V. dat juist zooveel grooter was dan 

 dat van het niet verhitte, als met het verlies van 1 mol. water 

 overeenkwam. 



Zie hier de uitkomst van eenige waterbepalingen tot staving 

 van het gezegde: 



1) 1.1420 gram tartraat (Praeparaat A, nog eenigzins sa- 

 menhangend) verloren na 4 uur drogen bij 125° C. 0.0288 

 gr. water. 



2) 1.3218 gram tartraat (Praeparaat B, korrelig kristallijn, 

 geheel luchtdroo^) verloren na 4 uur drogen op 130° C. 0.0292 

 gr. water. 



3) 1.1124 gram tartraat (Praeparaat C, lange naalden, fijn- 

 gewreven, geheel luchtdroog) verloren na 5 uur drogen op 125° C. 

 0.0240 gr. water. 



Alzoo: 





Gevonden 





Berekend uit 



3) 



2) 



3) 



2(O 20 H 24 N 2 O 2 ),C 4 H 6 O 6 +H 3 O 



2.6 



2.1 



2.2 



2.2 



Dat arppe slechts 1.5 pCt. water vond, laat zich wellicht 

 daaruit verklaren, dat het kinine-tartraat zijn kristal water bij 

 130° vrij langzaam verliest. 



Ik meen dus voor het kinine-tartraat de samenstelling 

 2(C 30 H 24 N 2 O 2 ),C 4 H 6 O 6 +H 2 O te moeten aannemen. 



Wat nu het cinchonidine-tartraat betreft, dit is door hesse 

 (Ann. der Chem. u. Pharm. 135, S. 337) onderzocht en be- 

 vonden aan de samenstelling 2(C 2 H 2 4 N 2 O),C 4 H 6 O + 2H 2 O 

 te beantwoorden. De formule eischt 4.5 pCt. kristalwater. 



Hesse vond in 4 proeven 4.5 — 4.7 pCi. Ofschoon deze bepa- 

 lingen alle vertrouwen verdienen, heb ik het kristalwater van 

 het cinchonidine-tartraat zelf insgelijks bepaald en bij meerdere 

 proeven een gehalte van 4.2 tot 4.5 pCt. water door drogen op 

 130° gevonden. 



