KUNSTMATIGE D1GESTIE 



CELLULOSE, 



Th. H. MAC GILLAVRY. 



Nadat de hoogleeraar donders had aangetoond, dat de eiwit- 

 lichamen van rogge en tarwe hoofdzakelijk voorkomen in een 

 enkele cellenlaag, die den geheelen korrel omgeeft en dat deze 

 laag. bij het malen van het graan, op de meeste plaatsen met 

 de zemelen verbonden blijft, onderzocht hij verder of de eiwit- 

 lichamen en de vetten der zemelen door dieren (hond en konijn) 

 verteerd worden. Omstreeks denzelfden tijd bepaalde Dr. J. a. 

 fles de verteerbaarheid van zeineleu bij honden, konijnen, geiten 

 en menschen, terwijl iets later door f. c. hekmeijer hetzelfde 

 vraagstuk bij runderen en paarden werd behandeld. 



De vraag die bij deze voor ongeveer 25 jaren verrichte on- 

 derzoekingen op den voorgrond trad luidt: wordt de cellulose- 

 wand der cellen die de eiwitlichamen bevatten door de spijs- 

 verteeringsvochten aangetast ? Viel het antwoord bevestigend 

 uit, dan was van zelf klaar dat de celinhoud eveneens verteerd 

 moest worden; in het omgekeerde geval moest aan zemelen 

 ondanks hun rijkdom aan eiwitlichamen en vetten alle waarde 

 voor de voeding worden ontzegd. Men weet dat door de ge- 

 noemde onderzoekers bewezen werd dat planteneters zemelen 

 verteeren, terwijl vleescheters en ook de mensch hiertoe niet 

 in staat bleken te zijn. *) 



*) Men zie ov«r een en ander de jaargangen 1S50 tot 1852 van het Neder- 

 landsen Lancet. 



