( 19 ) 



(Rosa rubiginosa en R. canina) gevonden worden. Daar deze 

 cecidiën door bladmetamorphose ontstaan, is het moeielijk hun 

 groei door het snoeien der struiken, waaraan zij zitten, te bevor- 

 deren. Intusschen kan, door het wegnemen van zuigers en an- 

 dere zijtakken, de voeding eenigszins begunstigd worden ; ge- 

 schiedt dit vroegtijdig, wanneer men de eieren nog op het 

 oppervlak van het jonge cecidium ziet glinsteren, dan zijn er la- 

 ter sommige aanhangselen, welke in een enkelvoudig of zelfs in 

 een gevind blaadje overgaan. Is het op deze wijze gevormde 

 blaadje enkelvoudig, dan bestaat het uit een kleine bladschijf, 

 welke zich aan den top van een lang, onderaan geheel normaal 

 gebleven, aanhangsel bevindt. Anatomisch is dit bladschijfje 

 niet te onderscheiden van de bladschijf van de normale bladen, 

 en toch zijn de cellen daarvan het product van moeder- 

 cellen, welke deel hebben uitgemaakt van de zoo hoogst op- 

 vallende aanhangselen der gal. De gevinde blaadjes ver- 

 schillen vooreerst van de gewone bladen door hun geringe 

 afmeting, die slechts een paar centimeters bedraagt, en 

 verder door de zeer weinig in de lengte uitgegroeide blad- 

 spil tusschen de blaadjes; maar ook in dit geval is de ana- 

 tomische structuur der bladzelfstandigheid volkomen normaal. 

 Nu het vastgesteld is, dat de cecidium vormende stof geenszins 

 een levende, voor zelfstandige vermeerdering geschikte stot 

 is, noch aan het bij de galvorming betrokken levende 

 protoplasma der plant een blijvende verandering mededeelt, is 

 het duidelijk, dat de cecidiumvorming niet direct in staat is 

 licht te verspreiden over het wezen der variabiliteit, want 

 het essentieele van dit laatste groote physiologische proces 

 bestaat juist in de productie van nieuwe, levende, voor onbe- 

 grensden groei geschikte materie *). Cecidiën kunnen niet 

 overgeërfd worden. 



*) Levende stof ontstaat bij vier verschillende processen: bij gene- 

 ratio spontanea, bij variabiliteit, bij ontwikkeling en groei, en bij ceci- 

 diumvorming. Uit een theoretisch oogpunt verschilt de variabiliteit alleen 

 daardoor van de generatio spontanea, dat bij het tot stand komen van 

 de eerste reeds levende stof werkzaam is, bij de laatste niet; bij beide 

 ontstaat iets nieuws. Bij groei en ontwikkeling ontstaat niets nieuws, 

 maar het reeds aanwezige vermeerdert zich, en dit geldt dus eveneens 

 ten aanzien van de cecidumvorming. 



